بررسی ازدیاد گیاه دارویی گل راعی از طریق سیستم کشت درون شیشهای

گل راعی (Hypericum perforatum) دارای تاریخ گسترده ای به عنوان یک گیاه دارویی می باشد . در سالهای اخیر از ماده مؤثره این گیاه ، هیپریسین و هیپرفورین داروهای ضد افسردگی و ضد ویروس و ضد بیماری ایدز و...تهیه می گردد . در این تحقیق اثر غلظتهای مختلف سایتوکینین ها و اکسین NAA بر روی شاخه زایی وغلظتهای مختلف اکسین روی ریشه زایی گل راعی مورد بررسی قرار گرفت. ماده گیاهی مورد استفاده در این آزمایش میانگره های گل راعی بود . محیط کشت مورد استفاده MS و از هورمونهای BA ( 0/45 و 0/9 و 1/35 گرم در لیتر) و NAA (0 و 0/0093 و 0/0186 میلی گرم در لیتر) و BAP (0/1 و 0/5 و 1 و 5 میلی گرم بر لیتر) و KIN (0/1 و 0/5 و 1 و 5 میلی گرم درلیتر) همچنین تیمارهای IBA (0/5 و 1 و 2 میلی گرم در لیتر) برای ریشه زایی قلمه های تهیه شده از گیاهچه استریل مورد استفاده قرارگرفت. نمونه های کشت شده، در دمای 25±2 درجه سانتی گراد و روشنایی 16 ساعت قرار گرفتند. بیشترین شاخه زایی در غلظت 0/9 میلی گرم در لیتر BA به همراه صفر میلی گرم NAA بود.همچنین بیشترین ریشه زایی در محیط MS و غلظت 0/1 میلی گرم KIN+2 میلی گرم IBA بود.

کلیدواژه ها:

گیاه دارویی ، کشت بافت ، گل راعی ، شاخه زایی ، ریشه زایی