اثر بخشی مداخله رفتاری بر میزان تعارضات بین فردی، پاسخهای رفتاری و ادراک خود کار آمدی دانش آموزان با ناتوانی یادگیری

هدف: این تحقیق به منظور بررسی تاثیر مداخله رفتاری بر کاهش تعارضات بین فردی دانش آموزان با ناتوانی یادگیری انجام شد. روش: جامعه آماری را کلیه دانش آموزان دختر و پسر پایه چهارم و پنجم ابتدایی دارای ناتوانی یادگیری که در سال تحصیلی ۸۷ -۸۶ در استان اصفهان مشغول به تحصیل بودند، تشکیل می دادند که از بین آنان، تعداد۳۰ نفر به شیوه هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه طی دو ماه و نیم به صورت هفتگی تحت مداخله رفتاری شامل آموزش مهارتهای ارتباط اجتماعی، شناخت و تنظیم هیجانات و دوست یابی، قرار گرفتند. ابزارهای اندازه گیری در این پژوهش، آزمون وکسلر، چک لیست ناتوانیهای یادگیری، آزمونهای خواندن، نوشتن و ریاضیات  و آزمون" موقعیتهای مبهم اجتماعی "برای سنجش تعارضات بین فردی بود. یافته ها: نتایج حاکی از آن بود که مداخله رفتاری به صورت معناداری تعارضات بین فردی گروه آزمایش را در مقایسه با گروه کنترل در مرحله پس آزمون و پی گیری، کاهش داده است. نتیجه گیری:با توجه به اینکه علاوه بر مشکل یادگیری، دانش آموزان مبتلا به ناتوانی یادگیری از لحاظ اجتماعی، آمار بالاتری از افسردگی، تنهایی و عزت نفس پایین را تجربه می کنند، با انجام مداخله فوق می توان به بهبود روابط بین فردی آنان کمک کرد

کلیدواژه ها:

Learning disability ، behavioral intervention ، Interpersonal conflicts. ، ناتوانیهای یادگیری ، مداخله رفتاری ، تعارضات بین فردی.