پژوهشی در سبک شناسی نقاشی گورکانیان هند در دوره جهانگیر شاه
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 308
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICCACS05_0354
تاریخ نمایه سازی: 23 مرداد 1402
چکیده مقاله:
مکتب هند و ایرانی در دوران همایون در سرزمین هندوستان شکل گرفت و در زمان اکبر شاه، دوران اوج خود راتجربه کرد. حضور هنرمندان ایرانی در هند ویژگیهای نقاشی ایرانی را در این مکتب پررنگ نمود. بعدها با تغییرحاکمان محلی (زمامداری اکبر و جهانگیر) و نیز نفوذ فرهنگ و هنر مغرب زمین. عناصر ایرانی در هنر هند کمرنگتر شده و فرنگی سازی و طبیعت پردازی جایگزین آن شد. مسئله اصلی در این مقاله معرفی ویژگیهای سبکشناختی و مضمونی آثار خلقشده در دوران زمامداری جهانگیر در هند میباشد؛ روش تحقیق تاربخی - توصیفی وشیوه گردآوری اطلاعات بصورت اسنادی و کتابخانه ای است. کمرنگ شدن عناصر و شیوه های ایرانی. طبیعت گراییافراطی، واقع گرایی. حضور مضامین بومی هند و نیز مضامین مسیحی از جمله مهمترین ویژگیهای مکتبجهانگیری می باشند. از تغییرات مهم دیگر در این دوران رواج قطعات مستقل و خودبسنده نقاشی و خوشنوپسیاست که تا حد زیادی جای سنت دیرینه کتاب آرایی (که کارکرد اصلی نگارگری و خوشنویسی تا آن زمان بودهاست) را می گیرد. گردآوری و ارائه مجموعه ای این قطعات مستقل در قالب یک مجموعه (مرقع یا آلبوم) این فعالیتهنرمندان درباری را در دوران جهانگیر به خود اختصاص داده بود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مسعود ندافی پوریزدی
گروه نقاشی دانشکده هنر، دانشگاه علم و هنر، یزد، ایران