تاثیر هشت هفته تمرینات منتخب شنا بر سطوح سرمی سایتوکین های التهابی و عملکردحرکتی شناگران نخبه

اخیرا مطالعات ایمونولوژی ورزش بر اجزای کلیدی عملکردهای ایمنی مانند سلول های ایمنی،ایمونوگلوبین ها و مولکول های محلول پیام رسان و تاثیر عوامل محیطی و تمرینی متمرکز شده است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر هشت هفته تمرین منتخب شنا بر سطوح سرمی TNF- α ،I-۱۰ و عملکرد حرکتی شناگران نخبه اجرا شد. بدین منظور ۳۰ شنا کار مرد (با میانگین سنی ۲±۲۳ سال) به صورت تصادفی به دو گروه ۱۵ نفری تجربی (تمرین منتخب شنا) و کنترل (تمرین سنتی شنا)تقسیم شدند. تمرین منتخب شنا به مدت هشت هفته و هر هفته ۶ جلسه انجام شد. جهت کنترل شدت تمرینات از روش کارونن به عنوان درصدی از حداکثر ضربان قلب بیشینه MHR%۸۰-۱۰۰ استفاده شد؛ همچنین هر هفته به میزان پنج درصد بر شدت تمرینات افزوده شد. در این پژوهشتست های عملکردی شنا شامل رکورد شنای ۵۰ متر، شنای ۱۰۰ متر سربالا، شنای ۲۰۰ متر کرال سینه، شنای ۵۰×۶ متر و شنای ۴۰۰ متر بود. جهت بررسی سطوح سرمی TNF- α ،IL-۱۰ و ۵ سی سی خون وریدی در مرحله پیش و پس آزمون گرفته شد و با روش الایزای ساندویچی سنجش گردید. جهت مقایسه میانگین های اندازه گیری شده از آزمون تی t-test در سطح معنی داری P<۰/۰۵ استفاده شد. نتایج نشان داد هشت هفته تمرین منتخب شنا سبب تغییرات معنیدار در سطوح IL-۱۰ پلاسمایی شنایست های نخبه شد P<۰/۰۵ ولی با این وجود نتواست تغییرات معنی داری در سطوح TNF-α و عملکرد شنایست ها در شنای ۵۰ متر، ۱۰۰ متر، ۲۰۰ متر، ۴۰۰ متر و ۵۰×۶ متر شود. هرچند که بهبود نسبی رکود شنا در شنا یستها مشاهده شد، با این وجود با توجه به محدویت اطلاعات دراین حوزه نیاز به انجام پژوهش های بیشتر در این خصوص احساس می شود

کلیدواژه ها:

تمرینات منتخب شنا ، سایتوکین های التهابی ، عملکرد حرکتی ، شناگران نخبه