اثر ترکیب کودهای شیمیایی و مرغی بر عملکرد، تجمع نیترات، رنگ و سفتی بافت دو رقم خیار

برای بررسی نقش تغذیه بر عملکرد و کیفیت دو رقم تجاری خیار با نام های رویال و هایک، اثر کودهای مرغی در سه سطح ۰، ۶ و ۱۲ تن در هکتار و شیمیایی در چهار ترکیب شامل مصرف یک نوبتی ۵۰ کیلوگرم اوره بدون کود ریزمغذی، مصرف یک نوبتی ۱۰۹ کیلوگرم سولفات آمونیم بدون کود ریزمغذی ها، مصرف کود اوره، فسفر، پتاسیم و کود کامل ریزمغذی ها مطابق آزمون خاک و مصرف کود سولفات آمونیوم، فسفر، پتاسیم و همچنین کود کامل ریزمغذی ها مطابق آزمون خاک در سه مرحله برداشت مطالعه شد. کود مرغی به مقدار ۶ تن در هکتار به همراه مصرف کودهای اوره، فسفر، پتاسیم و همچنین کود کامل ریزمغذی ها مطابق آزمون خاک، سبب افزایش معنی دار عملکرد کل در هر دو رقم شد. با افزایش مصرف کود مرغی، تجمع نیترات در خیار افزایش یافت، ولی مقدار آن در همه تیمارهای کودی در هر دو رقم زیر آستانه مجاز بود. سفتی بافت در بیشتر تیمارهای کودی، در برداشت های اول و دوم بیشتر از برداشت سوم بود و مقدار آن با مصرف بیشتر نیتروژن کاهش یافت. در رقم هایک، تجمع کلروفیل در کلیه سطوح کود شیمیایی برداشت های اول و سوم، بیشتر از مرحله دوم برداشت بود. در رقم رویال، شاخص رنگ سبز با مصرف تیمارهای کود مرغی و کود شیمیایی از منبع سولفات آمونیوم افزایش یافت. در مجموع مصرف ۶ تن کود مرغی و کود شیمیایی بر اساس آزمون خاک و نیز محلول پاشی کودهای ریزمغذی سبب بهبود عملکرد و کیفیت خیار شد.

کلیدواژه ها:

تغذیه کودی ، رطوبت ، سفتی بافت ، کلروفیل ، نیترات