اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر فرسودگی تحصیلی دانش آموزان نوجوان

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر فرسودگی تحصیلی دانش آموزان نوجوان صورت گرفته است. روش پژوهش نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش شامل دانش آموزان نوجوان دختر در دوره متوسطه اول شهر تبریز در سال ۱۴۰۰ بوده است. ابزار مورد استفاده پرسشنامه استاندارد فرسودگی تحصیلی برسو و همکاران بود. نمونه پژوهشی به صورت روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند و سپس ۳۰ نفر از آزمودنی ها در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. و گروه آزمایش به مدت هشت جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش شناختی - رفتاری قرار گرفت، ولی در مورد گروه کنترل، هیچ آموزشی در طول دوره تا زمان گرفتن پس آزمون صورت نگرفت. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس نشان داد در بین افراد شرکت کننده در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل از لحاظ نمره فرسودگی تحصیلی در پس آزمون کاهش پیدا کرده است. بنابراین درمان شناختی رفتاری بر فرسودگی تحصیلی دانش آموزان نوجوان تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری ، فرسودگی تحصیلی ، دانش آموزان نوجوان