تحلیلی بر نقش گردشگری خلاق فرهنگی در جذب گردشگران با تاکید بر پارامترهای برنامه ریزی شهری (مطالعه موردی شهر شیراز)

گردشگری خلاق را نسل جدید گردشگری پس از نسل اول:گردشگری ساحل، سفر، اوقات فراغت و برای استراحت و نسل دوم: گردشگری فرهنگی، متمایل به فرهنگ و موزه ها قلمداد میکنند. گردشگری خلاق با شعار »موزه های کمتر، میدانهای بیشتر « بر انجام فعالیتهای تجربی و تعامل عمیقتر گردشگر با زندگی واقعی شهرها تمرکز میکند. پژوهش حاضر به تحلیل و تبیین نقش گردشگری خلاق فرهنگی در جذب گردشگران با تاکید بر پارامترهای برنامه ریزی شهری (مطالعه موردی شهر شیراز) میپردازد. روش تحقیق با توجه به ماهیت آن توصیفی- تحلیلی و ازنظر هدف کاربردی میباشد. جامعه آماری در این پژوهش با توجه ویژگی مطالعات راهبردی که نخبه محور است، نخبگان، کارشناسان و مدیران مرتبط با امور شهری و منطقهای هستند. روش نمونه گیری در این پایاننامه با توجه به محدودیت جامعه آماری نخبگان، مدیران و کارشناسان مطلع از وضعیت شهری، بهصورت هدفمند خواهد بود. پس از جمعآوری داده های لازم، داده های خام گردآوریشده وارد نرمافزار spss گردیده و درنهایت بر اساس داده های خام واردشده در نرمافزار، اطلاعات حاصل از پرسشنامه ها در دو بخش توصیفی و استنباطی بهدستآمده است. نتایج پژوهش نشان میدهد که از میان متغیرهای سنجش گردشگری خلاق فرهنگی ، بیشترین میانگین مربوط به متغیر سرانه رستورانها ۴/۳۴ است. در رتبه دوم و سوم نیز دو متغیر میراث فرهنگی با میانگین ۴/۲۰ و تقویت مکانهای تفریحی و سرگرمی شهر با میانگین ۴/۱۲ قرارگرفتهاند. کمترین آن مربوط به متغیر تعداد دانشگاه ها در شهر با میانگین (۳/۰۲۰) میباشد که البته وضعیت متوسطی را دارد. همچنین از میان شاخصهای سنجش گردشگری خلاق فرهنگی بیشترین میانگین مربوط بهشاخص سرزندگی فرهنگی و با میانگین ۴/۰۶ و کمترین آن مربوط بهشاخص آموزشعالی با میانگین ۳/۳۳ میباشد که البته وضعیت متوسطی دارد، نتایج کلی بیانگر وضعیت مطلوب متغیرهای گردشگری خلاق فرهنگی در جذب گردشگران بوده است.

کلیدواژه ها:

گردشگری ، گردشگری خلاق ، گردشگری فرهنگی ، شهر شیراز