تغییر و بهبود رفتار دانش آموز بصورت مطالعه موردی (نافرمانی مقابله ای)

تجربه بدرفتاری در کودکی و فشار روانی ادراک شده پدر و مادر ممکن است اثرات بلند مدت روی همه جنبه های سلامت، رشد، هوش و بهزیستی روانی داشته باشد و موجب تخریب کارکرد و رفتارهای پرخطر در آینده گردد و منجر به سازگاری اجتماعی پایین و نافرمانی مقابله ای در کودکان شود. بنابراین، لازم است به سلامت روانی- جسمانی این قشر عظیم بیشتر توجه شود و گام هایی اساسی در جهت پیشگیری و درمان اختلالات روانی و رفتاری آنان برداشته شود. در مجموع، تحقیقات معتبر انجام شده در جهان نشان داده اند که میزان اختلالات رفتاری در کودکان در مناطق مختلف متغیر بوده و معمولا بین ۲ تا ۱۲ درصد است که در غالب موارد بررسی شده، میزان شیوع این اختلالات در پسران بیشتر از دختران بوده است. علاوه بر آن نتایج بررسی های انجام شده نشان می دهد که میزان شیوع این اختلالات در دانش آموزان ابتدایی بیش از سایر پایه هاست. در پژوهش حاضر با استفاده از روش مطالعه موردی اقدام به واکاوی و حل مشکل دانش آموزی شد که درپایه سوم ابتدایی دچار اختلال لجبازی- نافرمانی بود. با به کارگیری ابزارهایی مانند گروه سنجی، مصاحبه، مشاهده و گفت و گو به شناسایی و رفع مشکل پرداخته شد که بعد از یک دوره ۶ ماهه نتایج بر روی این دانش آموز نشان از کاهش رفتار مقابله ای وی بود.

کلیدواژه ها:

دانش آموز ، نافرمانی مقابله ای ، تغییر رفتار.