رابطه سبک های فرزند پروری با پرخاشگری و اضطراب اجتماعی در دانش آموزان دختردوره دوم متوسطه ناحیه ۱ آموزش و پرورش تبریز

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه سبک های فرزندپروری با پرخاشگری و اضطراب اجتماعی در دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه بود. طرح پژوهش از نوع همبستگی و مدلیابی با روش معادلات ساختاری است. روش مورد استفاده در این پژوهش همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره دوم متوسطه ناحیه ۱ آموزش و پرورش تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ بودند که بر طبق آمار در حدود ۲۹۸۷ است.حجم نمونه مورد نیاز در این پژوهش برابر با ۳۴۰ نفر بود که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند.برای تجزیه و تحلیل داده ها از الگویابی معادلات ساختاری استفاده شد. داده های مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه از دانش آموزان جمع آوری گردید، و با استفاده از تحلیل معادلات ساختاری در نرم افزار AMOS مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که بطور کلی سبک های والدینی ادراک شده آنها با اضطراب اجتماعی و پرخاشگری آنها رابطه معناداری دارد. همچنین همبستگی معناداری بین سبک های والدینی ادراک شده با اضطراب اجتماعی و پرخاشگری وجود داشت. بدین معنی که بعضی از انواع سبک های والدینی ادراک شده از قبیل سبک مستبدانه و سهل گیرانه با اضطراب اجتماعی و پرخاشگری همبستگی داشتند.و چون مدل پیشنهادی برازش داشت براساس این مقدار همبستگی می توان گفت سبک های والدینی قادر به پیش بینی درصد قابل توجهی از واریانس مربوط به سبک های اضطراب اجتماعی و پرخاشگری دانش آموزانمی باشد. در نتیجه فرضیه های پژوهش مورد تایید قرار گرفت

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، پرخاشگری ، اضطراب اجتماعی ، دانش آموزان دختر.