مهندسی یک پروتئین کایمریک نوترکیب متشکل از آنتی ژن OmpL متصل شده به ادجوانت مولکولی HBHA ب(HBHA-OMPL) با هدف توسعه واکسن بر علیه سالمونلا تیفیموریوم
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 433
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_VTJ-36-2_011
تاریخ نمایه سازی: 1 مرداد 1402
چکیده مقاله:
سالمونلا تیفی موریوم یک باکتری گرم منفی از خانواده آنتروباکتریاسه است که بعنوان عامل ایجاد کننده بیماری در انسان و دام مطرح می باشد. یکی از جدیدترین راه های مقابله با این عامل بیماریزا استفاده از واکسن های نوترکیب است. در این مطالعه، سازه ای متشکل از آنتی ژن OmpL از باکتری سالمونلا تیفی موریوم و پروتئین HBHA به عنوان ادجوانت مولکولی از باکتری مایکوباکتریوم به روش درون رایانه ای (in silico) و با استفاده از یک لینکر پپتیدی طراحی شد. بدین منظور توالی نوکلئوتیدی هریک از این پروتئین ها از پایگاه داده ها استخراج شدند و سازه نوترکیب HBHA-OmpL با بررسی فریم صحیح خوانش طراحی شد. سپس برای ارزیابی امتیاز ایمنی زایی و خواص فیزیکوشیمیایی و همچنین ساختارهای دوم و سوم این سازه از سرورهای معتبر آنلاین استفاده شد. بهترین مدل سه بعدی پالایش شده برای فرایند داکینگ مولکولی مورد استفاده قرار گرفت. توالی نکلئوتیدی سازه کایمریک نوترکیب برای بیان در اشریشیا کولای بهینه سازی گردید و امکان کلون توالی بهینه شده در وکتور بیانی (+)pET۲۲b بررسی شد. بر اساس نتایج بدست آمده در این مطالعه، سازه کایمریک HBHA- OmpL با وزن مولکولی ۴۵/۴۹ کیلو دالتون دارای شاخص ناپایداری ۷۵/۳۲ و شاخص آنتی ژنسیتی ۶۸۸/۰ بود و ساختارهای مارپیچ آلفا و سیم پیچ های تصادفی بیشترین سهم را در توزیع ساختار دوم این سازه داشتند. بررسی داکینگ پروتئین-پروتئین نشان داد که پروتئین HBHA علیرغم کانژوگه شدن با پروتئین OmpL، توانست از طریق ۲۳ پیوند هیدروژنی به گیرنده MD۲/TLR۴متصل شود. نتایج کلونینگ درون رایانه ای نیز نشان داد سازه کایمریک می تواند در وکتور (+)pET۲۲b با موفقیت کلون شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مرضیه بازگیر
گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان,، ایران
نعمت شمس
گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، ایران
علی فروهرمهر
گروه علوم دام، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، ایران
امین جایدری
گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، ایران
نرگس نظیفی
گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :