تاثیر فرآیند اکسیداسیون پیشرفته الکتروشیمیایی و بیوراکتور غشایی برای بهبود تصفیه فاضلاب سنتزی حاوی ترکیبات دارویی

آلایندههای آلی فاضلاب صنعتی ، فلزات سنگین ، شوری و مسمومیت با داروهای تجویز شده اغلب تاثیر قابل توجهی بر عملکرد سیستم تصفیه دارند. در مطالعه حاضر، برای بهبود تصفیه فاضلاب واقعی دارویی با ادغام الکترواکسیداسیون الکتریکی (EO) و بیو راکتور غشایی (MBR) بررسی شده است .دستگاه EO-MBR پیش آزمایشی یکپارچه شامل یک فلوسل الکتروشیمیایی چاپ شده سه بعدی مجهز به الکترودهای گرافیتی است که در خط گردش مجدد پساب MBR مجهز به ماژول غشای فیبر توخالی نصب شده است . نتایج نشان داد که ۵ ولت سطح ولتاژ بهینه برای یک سیستم EO است . سیستم EO منجر به حذف COD و بهبود شاخص زیست تخریب پذیری (BOD۵/COD) پس ازتصفیه ۱۲ساعته در ولتاژ بهینه ۵ ولت شد.حذف تقربای کامل COD و BOD۵ برای سیستم EO-MBR با HRT، ۱۴ ساعت مشاهده شد، در حالی که مقادیر مربوطه برای سیستم MBR در شرایط عملیاتی مشابه درصد حذف کمتربود. اکسیداسیون ترکیبات دارویی شناسایی شده در فاضلاب واقعی و محصولات جانبی اصلی اکسیداسیون مقاوم با استفاده از تکنیک های کروماتوگرافی مایع تایید شد. علاوه بر این ، سیستم EO-MBR یکپارچه منجر به کاهش قابل توجه رسوب غشاء با زمان عملیاتی طولانی ۳۰ روزه قبل از رسیدن به مقدار حد فشار غشای ترانس (TMP) ۳۰ کیلو پاسکال شد. اندازهگیری ها نشاندهنده کاهش غلظت مواد پلیمری خارج سلولی (EPS) لایه کیک لجن غشایی EO-MBR همراه با کاهش قابل توجه ترکیبات پروتئینی در بخش LB-EPS لایه کیک در مقایسه با سیستم MBR بود. بهبود رفتار رسوبگیری سیستم EO-MBR به حمله الکتروفیلیک رادیکالهای هیدروکسیل الکتروشیمیایی تولید شده به بخش های غنی از الکترون رسوبهای آلی EPS نسبت داده شد.

کلیدواژه ها:

اکسیداسیون پیشرفته ، بیوراکتور غشایی ، فاضلاب دارویی سنتزی