اثربخشی واقعیت درمانی بر کیفیت روابط زناشویی و آشفتگی روان شناختی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اصفهان

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی واقعیت درمانی بر کیفیت روابط زناشویی و آشفتگی روان شناختی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره بود. روش پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اصفهان در سال ۱۴۰۱ بودند. نمونه آماری در این پژوهش شامل ۳۰ نفر زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره ۱۵) نفر برای گروه کنترل و ۱۵ نفر برای گروه آزمایش) که به شیوه نمونه گیری غیر تصادفی در دسترس انتخاب شدند. ابزارگرد آوری دادها پرسشنامه کیفیت روابط زناشویی باسبی و همکاران و مقیاس آشفتگی روانی لاویبوند و لاویبوند بود. در این پژوهش برای تجزیه و تحلیل داده های از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و از آمار استنباطی با رعایت مفروضه های از تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA) با نرم افزار spss نسخه ۲۶ انجام شد. نتایج به دست آمده از پژوهش بیانگر آن است که، واقعیت درمانی بر کیفیت روابط زناشویی و آشفتگی روان شناختی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

کیفیت روابط زناشویی ، آشفتگی روان شناختی ، زوجین. واقعیت درمانی.