ارزیابی شاخص های زیست محیطی و اقتصادی در توسعه حمل ونقل ریلی (مطالعه موردی راه آهن قزوین – رشت)

بررسی مزیت های حمل ونقل ریلی بر جاده ای بر اساس رویکرد توسعه پایدار و نقش زیست محیطی آن، امری ضروری واجتناب ناپذیر است. در این تحقیق، تاثیر حمل ونقل ریلی بر محیط زیست با رویکرد حمل و نقل پایدار مورد بررسی قرارگرفته است. روش تحقیق در این پژوهش، توصیفی- تحلیلی و از نوع کاربردی بوده و با توجه به گستردگی محدودهتحقیق، به صورت پیمایشی و با استفاده از تکنیک پرسشنامه انجام گرفته است. محدوده موردمطالعه، خط راه آهن قزوین-رشت را به طول ۱۶۴ کیلومتر است. جامعه آماری این تحقیق شامل ۸۴ نفر از کارشناسان و مدیران وزارت راه وشهرسازی و راهآهن جمهوری اسلامی ایران، کارشناسان محیط زیست و اساتید دانشگاهی و صاحبنظران مرتبط با مقولهتوسعه پایدار، راه آهن و محیط زیست است. پس از بررسی مطالعات پیشین، معیارهای تحقیق شش مورد شامل عرضهانرژی، کارایی انرژی، آلودگی هوا، آلودگی صوتی، تسهیلات جاده (تغییر ظاهر مسیر) و احساس آرامش شهروندان انتخابشده است. با استفاده از نظرات جامعه آماری، وزنده ی به این معیارها براساس روشهای AHP و FAHP انجام گردیده است. مقایسه دو روش وزن دهی نشان داد وزن دهی معیارها به روش AHP با فاصله بیشتری از یکدیگر نسبت به روش FAHP همراه است.

کلیدواژه ها:

حمل ونقل ریلی ، محیط زیست ، حمل نقل پایدار ، FAHP ، AHP