اثربخشی آموزش نظریه انتخاب بر خودکارآمدی و شادکامی زنان مراجعه کننده سرای محله منطقه ۶ شهر تهران

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش نظریه انتخاب بر خودکارآمدی و شادکامی زنان انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل زنان متاهل مراجعه کننده به خانه سلامت منطقه ۶ شهر تهران بود که با روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۳۰ نفر برای دو گروه آزمایش و کنترل انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه خودکارآمدی شرر و آدامز (۱۹۸۱) و پرسشنامه شادکامی آکسفورد(۱۹۸۹) و همچنین پروتکل آموزشی نظریه انتخاب به مدت ۸ جلسه ی ۴۵ دقیقه ای بود که بر روی گروه آزمایش اجرا شد. پرسشنامه ها در ابتدا و انتهای آموزش اجرا شد و جمع آوری اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS۲۴ و بهره گیری از آمار توصیفی و استنباطی از قبیل آزمون نرمال بودن توزیع داده ها، تحلیل ANCOVA و MANOVA انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد. آموزش نظریه انتخاب بر خودکارآمدی و شادکامی زنان مراجعه کننده به سرای محله منطقه ۶، تاثیر دارد(P<۰.۰۵).آموزش نظریه انتخاب باعث ۷۹.۶ درصد تغییر در نمره های خودکارآمدی و باعث ۷۹.۷ تغییر در نمره های شادکامی شد(P<۰.۰۵). نتایج پژوهش نشان می دهد که از روش آموزش نظریه انتخاب می توان برای افزایش سطح خودکارآمدی و شادکامی زنان استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

نظریه انتخاب ، خودکارآمدی ، شادکامی