تاثیر سرمایه فکری در بالا رفتن کارآیی منابع انسانی آموزشی در زمینه های مدیریت شهری (مطالعه موردی استان خراسان جنوبی )

هرچند سرمایه فکری از موضوعات جدیدی است که در سالهای اخیر در محافل علمی جهان و نیز در کشورمان ایران مطرح شده، اما اهمیت آن به حدی است که امروزه میزان موفقیت هر مجموعه مدیریتی به مدیریت این منبع نامشهود وابستگی پیدا کرده است ، از طرف دیگر در عصر جدید، این موضوع کاملا بدیهی است که مدیریت شهری فقط محدود به عملکرد شهرداریها و شوراهای شهر نمی باشد، بلکه کلیه سازمانها، ادارات و مجموعه های شهری که به نحوی بر شهر و شهروندان تاثیر گذارند، در حیطه سیستم مدیریت شهری قرار می گیرند. این تحقیق در پی آن است ، نقش سرمایه فکری در افزایش کارایی منابع انسانی کاربریهای آموزشی را مورد بررسی قرار دهد. روش تحقیق ، توصیفی - تحلیلی و جامعه آماری این پژوهش نیز کارکنان و اعضای هیئت علمی دانشگاه های پیام نور استان خراسان جنوبی (به عنوان یکی از مهم ترین کاربریهای آموزشی ) و تعداد نمونه ها نیز بر اساس روش نمونه گیری گروهی ۱۱۲ نفر بوده است . برای پاسخ به سوالات تحقیق نیز از آزمون پیرسون و تحلیل رگرسیونی استفاده شده است . نتایج این تحقیق نشان می دهد که بین سرمایه فکری و نیز ابعاد مختلف آن (سرمایه های انسانی ، ساختاری و رابطه ای) با کارایی منابع انسانی ، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. به عبارت دیگر با افزایش یا کاهش سرمایه فکری و ابعاد مختلف آن، میزان کارایی منابع انسانی کاربریهای آموزشی نیز به ترتیب افزایش یا کاهش می یابد.

کلیدواژه ها:

سرمایه فکری ، کارآیی منابع انسانی ، مدیریت شهری ، کاربریهای آموزشی .