پیکربندی توسعه منابع انسانی و سرمایه انسانی منحصربه فرد به عنوان پیش آیندی از رفتارکاری نوآورانه با تاکید بر نقش تعدیل گری جو توانمندسازی(مطالعه موردی: آموزش و پرورش استان فارس)

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 284

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IMSYM09_271

تاریخ نمایه سازی: 16 خرداد 1402

چکیده مقاله:

هدف این پژوهش پیکربندی توسعه منابع انسانی و سرمایه انسانی منحصربه فرد به عنوان پیشآیندی از رفتارکاری نوآورانه با تاکید بر نقش تعدیل گری جو توانمندسازی می باشد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی - پیمایشی است . جامعه آماری این پژوهش را تعداد ۱۰۰۰۰ نفر از کارکنان (اداری و آموزشی ) آموزش و پرورش استان فارس را شامل می شود. که با استفاده از جدول مورگان ۳۸۴ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها، پرسش نامه های پیکربندی توسعه منابع انسانی یونت و اسنل (۲۰۰۴)؛ رفتار کاری نو آورانه اسکات و بورس (۱۹۹۴)؛ سرمایه انسانی منحصر به فرد لپاک و اسنل (۲۰۰۲) و جو توانمندساز ی سایبرت و همکاران (۲۰۰۴) استفاده شد. روایی و پایایی پرسش نامه ها حاکی از آن بود که ابزارهای اندازهگیری از روایی (همگرا و واگرا) و پایایی (بار عاملی ، ضریب پایایی مرکب ، ضریب آلفای کرونباخ)،خوبی برخوردار هستند. نتایج حاصل از آزمون فرضیات توسط نرم افزار SMART-PLS و با استفاده از آماره آزمون t و ضرایب مسیر (β)، نشان داد که پیکربندی توسعه منابع انسانی بر رفتار کاری نوآورانه تاثیر متوسط ، مستقیم ، غیرمستقیم و معنی دار؛ می باشد. همچنین پیکربندی توسعه منابع انسانی بر سرمایه انسانی منحصر به فرد، تاثیر متوسط و قوی، مستقیم ، و معنی دار؛ می باشد. همچنین سرمایه انسانی منحصر به فرد بر رفتار کاری نوآورانه تاثیر متوسط ، مستقیم ، غیرمستقیم و معنی دار است . در نهایت نقش میانجی سرمایه انسانی منحصر به فرد و نقش تعدیل گر جو جو توانمندسازی تایید شد. با وجود مدل طراحی شده می توان انتظار داشت که ادارهکل آموزش و پرورش استان فارس بتواند به منظور افزایش رفتار کاری نو آورانه کارکنانش ، به پیکربندی توسعه منابع انسانی توجه داشته باشد و اگر بخواهد تاثیر گذاری بیشتری بر رفتار کاری نو آورانه داشته باشد بایستی بتواند به متغیر نگرش سرمایه انسانی منحصر به فرد به عنوان متغیر میانجی توجه داشته باشد، همچنین حتما بایستی به متغیر تعدیل گر جو توانمندسازی نیز توجه کند و چرا که می تواند تاثیرات را کم جلوه دهد.

کلیدواژه ها:

پیکربندی توسعه منابع انسانی ، سرمایه انسانی منحصر به فرد ، جو توانمندسازی ، رفتار کاری نو آورانه .

نویسندگان

پیمان اکبری

استا دیا ر گروه مد یر یت دولتی ، دانشگاه پیا م نور، تهران، ا یرا ن

عیسی قائمی نیا

کارشناس ارشد مدیریت دولتی دانشگاه پیا م نور، تهران، ا یرا ن