تحلیل فقهی حقوقی جرم اخلال رایانه ای

اخلال یا ازکارانداختن در برگیرنده پدیدآوردن ناتوانی و نارسایی در انجام بهینه و متعارف یک مال است اخلال رایانه ای نسبت به داده ها و سامانه های رایانه ای، در فضای سایبر صورت می گیرد و باتوجه به عمل مرتکب در این بزه، عبارت است از: مختل و غیر قابل پردازش کردن سیستم ها و شبکه هاست به گونه ای که کارکرد طبیعی و عادی آنها با مشکل مواجه می گردد؛ اعم از اینکه این اخلال سبب ازکارافتادن جزئی گردد یا اینکه سامانه به طورکلی مختل شود. این بزه در مواد ۱۰-۸ قانون جرایم رایانه ای، جرم انگاری شده است ولی به جهت شیوع این بزه در سراسر دنیا مخصوصا باتوجه به اختلال سامانه ای اخیر در سامانه سوخت رسانی کشورمان، بررسی فقهی جرم اخلال رایانه ای ضروری به نظر می رسد. در بزه اخلال داده های رایانه ای و مقایسه آن با عمل مرتکب در اخلال سنتی این سوالات مطرح می گردد که: آیا بزه اخلال رایانه ای ماهیتا متفاوت از جرم اخلال سنتی به شمار می آید؟ و مبانی فقهی جرم انگاری اخلال رایانه ای چیست؟ این جستار با بهره گیری از روش توصیفی و تحلیلی در صدد اثبات این مسئله است که گرچه بزه اخلال رایانه ای با بزه اختلال فیزیکی و سنتی، تفاوت ماهوی دارد؛ ولی با تمسک به دلیل عقلی، بنای عقلا و قواعد فقهی همچون قاعده لاضرر، قاعده واجب بودن حفظ نظام و منع اختلال از آن، ارتکاب این بزه حرمت داشته و جرم انگاری اخلال رایانه ای از باب جرایم تعزیری و بازدارنده موجه به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

سایبر ، فضای مجازی ، اخلال رایانه ای ، تخریب ، جرم