الگوی روابط ساختاری پرخاشگری سایبری بر اساس خودکنترلی با میانجی گری اعتیاد به تلفن همراه در نوجوانان: یک مطالعه توصیفی

زمینه و هدف: به طور فزآینده ای، پرخاشگری سایبری به پدیده رایجی تبدیل شده است که محیط رسانه های اجتماعی را فرسایش می دهد. پژوهش حاضر با هدف تعیین الگوی روابط ساختاری پرخاشگری سایبری بر اساس خودکنترلی با میانجیگری اعتیاد به تلفن همراه در نوجوانان انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی، جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۱ که از این جامعه، به روش نمونه گیری در دسترس نمونه ای به تعداد ۱۹۰ نفر انتخاب شد و به پرسش نامه های خودکنترلی، پرخاشگری سایبری و اعتیاد به تلفن همراه پاسخ دادند. داده های به دست آمده با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل شدند. یافته­ها: نتایج نشان داد که خودکنترلی با مقدار ضریب ۱۵/۰- به صورت مستقیم با پرخاشگری سایبری ارتباط معنادار دارد، هم چنین خودکنترلی با مقدار ضریب ۲۵/۰- با میانجی گری اعتیاد به تلفن همراه به صورت غیرمستقیم با پرخاشگری سایبری ارتباط معناداری دارد. نتیجه گیری: به طور کلی با توجه به نتایج پژوهش حاضر، برگزاری کارگاه­های آموزشی جهت آموزش آگاهی اخلاق سایبری، همراه با آموزش خودکنترلی و مدیریت استفاده درست از تلفن های همراه پیشنهاد می شود. واژه­های کلیدی: پرخاشگری سایبری، اعتیاد به تلفن همراه، خودکنترلی، نوجوانان

کلیدواژه ها:

Cyber aggression ، Mobile phone addiction ، Self-control ، Adolescents ، پرخاشگری سایبری ، اعتیاد به تلفن همراه ، خودکنترلی ، نوجوانان