بررسی پیاده مداری در بافت تاریخی با رویکرد پایداری اجتماعی (نمونه موردی: خیابان حصار اراک)

امروزه اغلب فضاهای عمومی شهری و خیابانها به دلیل افزایش بی رویهی وسایل نقلیه و وابستگی الگوی زندگی شهری به آنها، بهشدت تحت سلطه ماشین درآمده است. شهرهای کنونی هیچ فضایی را جهت برقراری روابط اجتماعی در اختیار شهروندان قرار نمیدهد.پژوهش حاضر به مطالعه خیابان حصار اراک میپردازد که با استخراج معیارهای مربوط به پیاده مداری و پایداری اجتماعی سعی درشناسایی نقاط قوت و ضعف و رفع نواقص و ارتقا منزلت مکانی آن دارد. هدف از پژوهش حاضر ارزیابی وضع موجود خیابان حصار و ارائهراهکارهای بهبود شرایط در جهت ارتقا پایداری اجتماعی است. نوع تحقیق کاربردی و روش آن توصیفی تحلیلی است، برای جمع آوریاطلاعات از روشهای کتابخانه ای اسنادی و میدانی پیمایشی با استفاده از ابزار پرسشنامه و مشاهده استفاده شده است. محدوده جغرافیایی و جامعه آماری پژوهش خیابان حصار اراک و حجم نمونه آماری آن طبق فرمول کوکران برابر با ۳۸۴ نفر است. پس ازاستخراج شاخص های مرتبط با پژوهش، به تدوین پرسشنامه پرداخته شده و توسط ارزش گذاری طیف لیکرت به بررسی کیفی و توسطآزمون فریدمن به بررسی آماری داده های حاصل از پرسشنامه پرداخته شده است. نتایج حاصل از پژوهش حاکی از آن است که شاخصزندگی اجتماعی و فرهنگی با میانگین رتبه ۴/۶۷ رتبه بالاتری نسبت به پنج شاخص دیگر دارد و وضعیت نسبی مطلوبتری نسبت به سایر شاخص های این پژوهش دارد. شاخص مطلوبیت کالبدی با میانگین رتبه ۳/۷۴ در رتبه دوم را بدست آورده است. شاخص ایمنی وامنیت با میانگین رتبه ۳/۶۹ رتبه سوم را کسب کردهاند. در ادامه شاخص اقتصادی با میانگین رتبه ای ۳/۲۶ و شاخص زیست محیطی با میانگین رتبه ای ۲/۱۹ کمترین میزان میانگین رتبه ای را کسب کرده است و در انتهای این رتبه بندی قرار گرفته اند.

کلیدواژه ها:

بافت تاریخی ، پیاده مدار ، پایداری اجتماعی ، خیابان حصار ، اراک