طراحی ساختمان بلندمرتبه مسکونی با استفاده از رویکرد معماری فراکتال (خود تکرارشونده )

در بعضی شهرهای بزرگ ، عدم ارتباط بین ساختمان های تازه ساخت با یکدیگر یا با محیط پیرامون خود، منجر به بی نظمی در کل مجموعه شده است. این ناهماهنگی باعث اتلاف وقت ، افزایش هزینه، تخریب محیط زیست و در کل کاهش کیفیت زندگی افراد می گردد. هدف از تحقیق حاضر، بکارگیری قوانین هندسه فرکتال در طراحی معماری است. در این پژوهش روش بکار رفته در جهت دستیابی به تئوری ها و نظریات دانشمندان و دریافت روش تحقیق آنان، جستجوی اینترنتی و مطالعات کتابخانه ای می باشد. نتیجه آن که با طراحی ساختمان بلندمرتبه از طریق ابزار و اصول هندسه فرکتال در جهت تنظیم فضاها در مسیری قرار گیریم تا به مکانی با شرایط مناسب تر برای زندگی دست یابیم. این شرا یط به طور مثال برای ساکنین آن دید منظر بهتر، تردد منظم و سریع تر، رفاه، امنیت بیشتر و برای محیط شهری، سطح اشغال کمتر زمین، هماهنگی، پیوستگی، انسجام و انعطاف با بستر طرح می باشد .

کلیدواژه ها:

هندسه فرکتال ، اصول و ابزار فرکتال ، نظم در بی نظمی ، مجتمع بلند مرتبه