بررسی و تحلیل بدنه کارشناسی و مشاورهدر دعاوی دیوان عدالت اداری ایران

قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲ در ماده ۷ بیان می کند دیوان می تواند به تعداد مورد نیاز کارشناسانی از رشته های مختلف که حداقل دارای ده سال سابقه کار اداری و مدرک کارشناسی و بالاتر باشند، به عنوان مشاور داشته باشد؛ و در صورت نیاز هر یک از شعب به مشاوره و کارشناسی، به درخواست شعبه یا به تشخیص رئیس دیوان، کارشناس مشاور توسط رئیس دیوان به شعبه معرفی می شود. در این صورت کارشناس پس از بررسی موضوع، نتیجه را به طور مکتوب به شعبه ارائه می کند و قاضی شعبه با ملاحظه نظر وی، مبادرت به صدور رای می نماید. همچنین در تبصره ماده ۸ این قانون پیش بینی شده است که مشاوران و کارشناسان می توانند با دعوت رئیس دیوان بدون داشتن حق رای در جلسات هیئت عمومی شرکت کنند و در صورت لزوم نظرات کارشناسی خود را ارائه نمایند. لذا با توجه به این مواد، به نظر می رسد رسیدگی به دعاوی در دیوان عدالت اداری مبتنی بر کارشناسی تخصصی و حرفه ای است. در این پژوهش تلاش شده است ضمن بررسی مبانی اخذ نظریه کارشناسی در دعاوی اداری، تحولات و مسائل پیرامون آن مورد ارزیابی و مطالعه قرار گیرد. اینکه مبنای دریافت نظر کارشناسی قبل از صدور رای توسط قاضی در دعاوی اداری چیست و چه مسائل و فرآیندی را در دیوان به همراه دارد و همچنین بررسی و تحلیل بدنه کارشناسی و مشاوره در دعاوی دیوان عدالت اداری، مسئله اصلی این مقاله است.

کلیدواژه ها:

حقوق اداری ، دعاوی اداری ، دیوان عدالت اداری ، نظر کارشناسی