تحلیل محتوای پاره ای از کارآواهای خراسان جنوبی در حوزه کشاورزی

در پژوهش پیش­رو، محتوای آن دسته از کارآواهای خراسان جنوبی در حوزه کشاورزی که به ابزارها و مراحل مختلف کاشت، داشت و برداشت محصولات عمده خراسان جنوبی از جمله گندم، جو، زرشک و زعفران اشاره دارد، بررسی می­شود. وجهی از گفتمان که آن را معادل با کاربرد زبان در محیط اجتماعی و واقعی می­داند مبنا قرار گرفته است. در کارآواهای خراسان جنوبی، نمود ابزارهای کشاورزی سنتی مشهود است؛ "منگال" (داس) مهم­ترین ابزار کار کشاورز با "معشوق" همزادپنداری شده است که زندگی بدون آن ممکن نیست. "ترازو" از ابزارهای دیگری است که در این کارآواها به آن اشاره می­شود. مراحل کاشت، داشت و برداشت؛ ازجمله خرمن­کوبی و جداکردن کاه از دانه، در کارآواهای مربوط به گندم و جو بازتاب یافته است. درخت "زرشک" در کارآواها همچون زنی تصویرسازی شده است که انتظار باروری و تولید مثل از او می­رود؛ ضمن اینکه مراحل مختلف کاشت، داشت و به­خصوص برداشت زرشک؛ از جمله نحوه چیدن، خشک­کردن، حمل و بازاریابی آن نیز ذکر می­شود. گل زعفران به عروسی زیبا تشبیه می­شود که کشاورز دست او را می­گیرد و از زمین بلند می­کند. زمان و فصل مناسب چیدن گل زعفران و همچنین زعفران مرغوب، در این کارآواها آمده است. وجه تمایز عمده پژوهش حاضر از پژوهش­های دیگری که در خصوص کارآواها انجام شده، این است که این تحقیق منحصر به کارآواهایی شده که ابزارآلات و مراحل مختلف کار کشاورزی شامل کاشت، داشت و برداشت محصول، در آن­ها منعکس شده است.

کلیدواژه ها:

کارآوا ، خراسان جنوبی ، زرشک و زعفران ، گندم و جو