نقش شبکه های نوآروری کشاورزان خرده مالک در شکل گیری وپذیرش کشاورزی حفاظتی درراستای توسعه پایدار کشاورزی

کشاورزی حفاظتی مسیری برای دست یابی به پایداری در کشاورزی ودرجهت رو به توسعه است. که بر سه اصل بنا شده است-۱حداقل شخم وخاکورزی -۲حفظ پوشش خاک -۳ح فظ تنوع گیاهی،که بر این اساس می توان گفت که کشاورزی حفاظت ی منجر به تجمع مواد عالی در خاک می شودکه همین امر سبب بهبود جذب آب و نگهداری آب در خاک ودر نتیجه عملکرد محصول افزایش،فرسایش وخطر نابودی خاک را کاهش می دهد.گسترش کشاورزی حفاظتی به عنوان یک نوآوری در میان کشاورزان،خصوصا کشاوران خرده مالک نیازمند ایجاد تعامل وارتباطات گسترده وهمچنین سازمان دهی در گروه ها وانجمن ها می باشد. شبکه ها به طور فزاینده ای به عنوان موجودیت های یادگیری ونوآوری کشاورزی دیده می شوند ،شناخت ودرک پیچیدگی وقدرت شبکه های نوآوری که دانش را درموردکشاورزی منتشر می کنند بسیار حائز اهمیت است؛زیرا که شبکه های نوآوری به بازیگران این اجازه را می دهند تا نیازها ،اقدامات ونتایج را زمانی که کارکنان دولتی وخصوصی با یکدیگر همکاری می کنند ،یکپارچه کنند واز طرفی نوآوری کشاورزی نیازمند فرایند تعامل پیچیده است که در آن دانش بین سازمان ها درگیر درسیتم نوآوری کشاورزی به اشتراک گذاشته می شود ،یعنی پیوند مناسب بین نگرش ها ،شیوه ها،ساختارهای حاکمیتی وسیاست هاست.هدف از انجام این مقاله مروری مشخص کردن نقش شبکه های نوآروری کشاورزان خرده مالک در شکل گیری وپذیرش کشاورزی حفاظتی درراستای افزایش بهروری در جهت رسیدن به توسعه پایداردر بخش کشاورزی می باشد.

کلیدواژه ها:

کشاورزی حفاظتی ، شبکه نوآوری ، سیتم های نوآوری ، توسعه پایدار ، کشاورزان خرده مالک