طراحی مجتمع توریستی اقامتی با تاکید بر ارتقا هویت بومی در شهر قزوین

ارائه الگوی فضایی جهت حضور و استقرار انسان در دامان پتانسیل ها و چشم اندازهای طبیعی با هدف معماری بومی چالشی است که در طبیعت گردی مورد کنکاش و بررسی قرار گرفته است . پروژه مورد نظر با بهره گیری از این همه امکانات خدادادی و تلفیق آن با فرمهای جدید و زنده و پویا. مکانی جذاب با فضاهای متنوع برای جذب گردشگران ایجاد می کند این پروژه در مجموع دارای فضاهای اقامتی برای سیاحتگران داخلی و خارجی که صرفا به منظور تفریح و تفرج و اقامتگاهای کوتاه مدت به این منطقه می ایند می باشد سرویس دهی به بازدیدکنندگان و مسافران دارای فضاهای فرهنگی مانند امفی تئاتر" نمایشگاه صنایع دستی " فضاهای ورزشی وخدماتی نیز می باشد.طبق یافته های این پژوهش ، رمزگشایی از بحران فوق الذکر را بایستی در چالش تمدن اصیل اسلامی (به عنوان تمدنی الهی ) و تمدن معاصر غرب (به عنوان تمدنی الحادی ) واکاو ی نمود. در سامانه ای که ارزش هایش ریشه در ملکوت دارد، بروز بحران هویت برای کنش ها و سبک ها یی که لک در مقابل ملکوت است ، امری محتوم است ؛ به بیان دیگر،به به م اصالت بخشیدنمحصول معماری و شهرسازی معاصر ایرانبا کنش ها و بینشی و ارزشی دلیل عدم تجانس و تناسب مبانی سبک های کالبدی رایج در این نظام، این بحران همچنان تداوم خواهد داشت

کلیدواژه ها:

طراحی ، مجتمع ، معماری بومی ، توریستی