سنجش تاثیر طراحی فضای انعطاف پذیر و خلاق در در روند رشد و ارتقای فعالیت کودکان

فراهم کردن زمینه تحصیل برای کودکان از سنین پایین کودکی برای ساختن شالوده شخصیتی آنها ازاموری است که ضرورت آن بر هیچکس پوشیده نیست . در محیط های یادگیری که منحصرا ویژه کودکان طراحی شده اند، ایشان باید برای به دست آوردن تجربیات متنوع بیش ازپیش تشویق شوند. در سال های اخیر با ایجاد تغییر در نظام های آموزشی ، اهمیت فضاهای آموزشی و سازگار نمودن بستر یادگیری با نیازهای کودکان،بیش ازپیش موردتوجه صاحب نظران تعلیم و تربیت قرارگرفته است و برای جذاب تر کردن این فضاها تدابیرگوناگون اندیشیده شده است ، چراکه محیط فیزیکی می تواند تعاملات و در پی آن فرآیند یادگیر ی را تقویت ویا تضعیف نماید. این نوشته ضمن شناخت تاثیر محیط بر کودک، ضرورت بهره گیری از عامل انعطاف پذیر ی درمحیط های یادگیری را مورد تاکید قرار داده است . در این رابطه برخی از راهکارهای انعطاف پذیر ساختن محیط های یادگیری ارائه و برای روشن شدن موضوع، برخی از مطالعات درزمینه رشد کودکان و سیر طراحی محیط های یادگیری با الگوی انعطاف پذیری ، موردبررسی قرارگرفته است .در واقع در این راستا میتوان به این نکته اشاره کرد که ارتباط با طبیعت ، نور، مواد و رنگ ها، ورود به عرصه آموزشی مهمی را برای کودکان فراهم میکند. هدفی که معماران در برنامه ریزی و طراحی محیط یادگیری کودک باید داشته باشند، رفاه حال و خلاقیت کودک است . چون دوران کودکی آن ها، پایه و اساسی برای تکامل بزرگسالان آینده خواهد بود و متاسفانه محیط های یادگیری کودکان در ایران در فضاهای فاقد فاکتورهای طراحی مناسب ، تاسیس می گردند. تحقیقات نشان داده اند کودکان امروزی زمان زیادی را در مقابل رسانه های الکترونیکی صرف می کنند و تحرک و انعطاف پذیری کمی دارند. این امر موجب کاهش خلاقیت و مصرف گرایی آن ها خواهد بود.این تحقیق با هدف بررسی تاثیر طراحی فضای انعطاف پذیر و خلاق در در روند رشد و ارتقای فعالیت کودکان با روش تحلیلی ، توصیفی می پردازد. تحقیق حاضر مبتنی برسه بخش خواهد بود که دربخش اول نظریه ها و تعاریف مطرح درگام بعدی استخراج علل و عوامل موثر در روند رشد و ارتقای فعالیت کودکان طبقه بندی می گردد. درگام آخرنیز سعی می شود براساس نتایج حاصل مدلی ازعوامل آن مشتمل برابعاد،عوامل و فرآیند آن معرفی گردد.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری ، خلاقیت ، کودک ، رشد