اثر استفاده از افزودنی باکتریایی، اسید آلی و اوره بر ترکیب شیمیایی، خصوصیات تخمیری، فراسنجه های تولید گاز و گوارش پذیری علوفه سیلو شده تریتیکاله در شرایط برون تنی

این مطالعه به­ منظور بررسی اثر استفاده از افزودنی­های باکتریایی، اسید آلی و اوره بر ترکیب شیمیایی، فراسنجه­های تولید گاز و گوارش­پذیری علوفه سیلو شده تریتیکاله و مقایسه آن با علوفه سیلو شده جو در قالب طرح کاملا تصادفی انجام شد. علوفه تریتیکاله و جو در مرحله خمیری برداشت و پس از خرد کردن به ذرات ۳-۲ سانتیمتر در کیسه­های نایلونی به صورت دستی فشرده و برای مدت ۳، ۷، ۲۱ و ۴۵ روز سیلو شدند. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از: ۱) علوفه سیلو شده تریتیکاله بدون افزودنی (شاهد)، ۲) علوفه سیلو شده تریتیکاله + افزودنی باکتریایی (اکوسایل)، ۳) علوفه سیلو شده تریتیکاله + اسید آلی (اسید فرمیک + اسید پروپیونیک)، ۴) علوفه سیلو شده تریتیکاله + اوره و ۵) علوفه سیلو شده جو. نتایج نشان داد که علوفه سیلو شده تریتیکاله در مقایسه با جو ماده خشک بالاتری داشت ولی بین علوفه­های سیلو شده تریتیکاله این اختلاف معنی­دار نبود. در تمامی تیمارها با افزایش زمان پس از سیلو کردن، مقدار الیاف نامحلول در شوینده خنثی و کربوهیدرات­های محلول در آب روند کاهشی داشت. بین دو علوفه سیلو شده جو و تریتیکاله از نظر فراسنجه­های تخمیری pH و نیتروژن آمونیاکی (به جزء علوفه­های سیلو شده روز ۷ و ۴۵) نیز اختلاف معنی­داری وجود داشت ( ۰۵/۰>P). در بین علوفه­های سیلو شده­ تریتیکاله، علوفه سیلو شده دارای اوره در روز سوم و علوفه سیلو شده دارای افزودنی اسید آلی در روز ۴۵، بالاترین پتانسیل تولید گاز (به ترتیب ۷/۳۸۶ و ۱/۳۶۰ میلی­لیتر) را داشتند. علوفه­های سیلو شده دارای اسید آلی در روزهای ۳ و ۴۵ و علوفه­های سیلو شده دارای افزودنی باکتریایی در روزهای ۷ و ۲۱ دارای بالاترین میزان عامل تفکیک، توده میکروبی تولید شده و بازده تولید میکروبی بودند. به­طور کلی، نتایج نشان داد که استفاده از افزودنی­های مختلف در مقایسه با تیمار شاهد اثر قابل ملاحظه­ای بر ارزش تغذیه­ای علوفه سیلو شده تریتیکاله نداشتند، با این حال، افزودنی باکتریایی و اسید آلی پایداری هوازی سیلاژ تریتیکاله را  بهبود بخشید.

کلیدواژه ها:

ارزش تغذیه ای ، افزودنی های سیلو ، علوفه سیلو شده تریتیکاله ، شرایط آزمایشگاهی