واکاوی و شناسایی مولفه های محیط های یادگیری آینده و ارائه چارچوب پیشنهادی برای بهینه سازی یادگیری سیار در دوران پسا کرونا

استفاده از فناوری های نوین و تحول آفرین در عصر ارتباطات، زمینه ساز خلق رویکردهای نوینی ازیاددهی-یادگیری در نهادهای آموزشی شده و به دنبال آن شیوه ی جدیدی با عنوان یادگیریالکترونیکی و سیار شکل گرفته است. ازاینرو این پژوهش با هدف واکاوی و شناسایی مولفه هایمحیط های یادگیری آینده همانند رسانه های اجتماعی و ارائه چارچوب پیشنهادی برای بهینه سازییادگیری سیار در دوران پسا کرونا انجام شده است. روش پژوهش، مطالعات کتابخانه ای و جستجوو پیمایش در اسناد و منابع موجود در این زمینه انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه ی اسناد،کتاب ها و مقالاتی بود که از پایگاه های اطلاعاتی مرتبط با موضوع مانند ساینس دایرکت،پروکوئست، اریک، اشپرینگر و گوگل اسکالر و پایگاه های اطلاعاتی فارسی مانند پایگاه اطلاعاتیمگایران، نورمگز و سیویلیکا قابل دانلود بودند. همچنین در بخش نمونه گیری، با استفاده از روشنمونه گیری هدفمند تعداد ۲۰ سند و منبع مرتبط استفاده و مورد تحلیل قرار گرفت. یافته های نشانداد که در دوران پسا کرونا محیط های یادگیری جدید با رشد فناوری همچنان گسترش خواهندیافت. محیط یادگیری، ترکیبی از محیط فیزیکی، روانشناختی و اجتماعی و تکنولوژیکی خواهدبود. فراگیر در یک بستر ترکیبی از محیط فیزیکی و مجازی قرار می گیرد که می تواند با استفاده از ابزارهای تکنولوژیکی به تعامل و ارتباط با همتایان و اساتید خود بپردازد و واکنش های عاطفی و هیجانی نسبت به فعالیت های رخداده در آن بستر از خود نشان دهد.

کلیدواژه ها:

محیط های یادگیری ، یادگیری سیار ، محیط ترکیبی ، بهینه سازی یادگیری ، رسانه های اجتماعی ، پساکرونا