مقایسه کارایی دو مدل DNDC و DAYCENT در حساسیت سنجی برآورد گازهای گلخانه ای
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 314
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_SUST-31-2_012
تاریخ نمایه سازی: 4 بهمن 1401
چکیده مقاله:
چکیده اهداف: انتشار گازهای گلخانه ای و اثرات آن بر گرمایش جهانی یکی از چالش های جدی کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه محسوب میشود. بررسی میزان انتشار گازهای گلخانه ای کشورهای مختلف این امکان را فراهم می کند تا سهم کشورها در تولید گازهای گلخانه ای مشخص شود. این مقاله تلاش دارد که با استفاده از مدل های DAYCENT و DNDC نرخ تصاعد گازهای متان، اکسیدنیتروس و اکسیدنیتریک و همچنین میزان پتانسیل گرمایش جهانی در اراضی زراعی خوزستان را برآورد نماید. مواد و روش ها: در ابتدا برای نمونه برداری انتشار گازها در اراضی کشت برنج، گندم و نیشکر از اتاقک ساکن، برای اندازه گیری گاز متان از کروماتوگرافی گازی و برای سنجش گازهای اکسید نیتروس و اکسید نیتریک از دستگاه آنالایزر APNA-۳۷۰ استفاده شد. برای برآورد و مدل سازی انتشار گازها از مدلهای DAYCENT وDNDCاستفاده گردید. یافته ها: بر اساس نتایج داده های دو مدل DAYCENT و DNDC بیش ترین میزان شار متان مدل شده در ایستگاه باغملک به ترتیب ۳۶۹/۱ و ۰۱۴/۱ تن در هکتار در سال، بیش ترین میزان تصاعد اکسیدنیتروس مدل شده در ایستگاه شوشتر به ترتیب۱۶۰/۰ و ۰۹۸/۰تن در هکتار در سال و بیش ترین میزان پتانسیل گرمایش جهانی بر اساس داده های مشاهداتی در ایستگاه باغملک (۰۷۴/۵۵ تن معادل دی اکسید کربن) بوده و بر اساس داده های DAYCENTدر ایستگاه شوش (۰۵۹/۶۸ تن معادل دی اکسید کربن) و بر اساس داده های DNDC در ایستگاه شوش (۰۶۶/۴۷ تن معادل دی اکسید کربن) تعیین شد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج شاخص های آماری هر دو مدل دقت قابل قبولی را در برآورد گازهای گلخانه ای مذکور نشان دادند.
کلیدواژه ها:
واژه های کلیدی: اتاقک ساکن ، اکسیدنیتروس ، اکسیدنیتریک ، شاخص های آماری ، گاز کروماتوگرافی ، گرمایش جهانی ، متان
نویسندگان
نسرین مرادی مجد
اقلیم شناسی، دانشکده جغرافیا و علوم محیطی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
غلامعباس فلاح قالهری
گروه اقلیم شناسی، دانشکده جغرافیا و علوم محیطی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :