نقش علمی و فرهنگی آیت الله سید محمد سرور واعظ در گسترش معارف اسلامی با رویکرد جامعه شناختی

این پژوهش می­کوشد با مطالعات کتابخانه ای و روش تحلیلی، ویژه کارهای آیه الله العظمی شهید سید محمد سرور واعظ در گسترش معارف اسلامی مورد بحث قرار دهد. ویژه کارهای آیه الله واعظ در پنج محور اساسی مانند وقت شناسی، زمان شناسی، ظرفیت شناسی اجتماعی، عملی سازی آموخته های علمی و نهاد سازی اجتماعی کاویده شده، بر این اساس رشد و ارتقای علمی تا مرحله ی اجتهاد و فقاهت،  معظم له را نمایان می سازد. علاوه بر آن، نگاه انتقادی ایشان در برابر سیاست های ضد ارزشی حاکمیت، توام با روشنگری مردم پیرامون مسائل سیاسی جهانی را، برجسته نموده است. شناخت عمیق آیه الله واعظ نسبت به سطح فکری جامعه و تطبیق رسالت های تبلیغی متناسب با ظرفیت های موجود، حاکی از ظرفیت شناسی اجتماعی ایشان است.  تاثیرگذاری معظم له، در حوزه های علمیه و در عرصه ی اجتماع، و نیز بنیان نهادن مراکز علمی، دینی و فرهنگی ، از شاخصه های علمی و تبلیغی ایشان محسوب می­گردد.

کلیدواژه ها:

آیه الله ا واعظ ، وقت شناسی ، زمان شناسی ، ظرفیت شناسی ، عملی سازی آموخته های علمی