اثر مصرف کافئین بر ساختار هیستومورفومتریک سمینال وزیکول و اپیدیدیم نوزادان موش صحرایی: یک مطالعه تجربی

چکیده زمینه و هدف: از آنجایی که کافئین می­تواند باعث کاهش حجم بیضه شده و تعداد سلول­های زایای بیضه موش صحرایی را کاهش می­دهد. لذا هدف از مطالعه­ حاضر تعیین اثر مصرف کافئین در دوره بارداری و شیردهی موش صحرایی بر بافت وزیکول سمینال و اپیدیدیم و هم چنین میزان موالید آن­ها بود. مواد و روش­ ها: در این مطالعه تجربی۲۱ موش صحرایی ماده باردار به گروه­های کنترل و تجربی (دو گروه) تقسیم شدند. کافئین محلول در آب، طی دوران بارداری و شیردهی به گروه های تجربی ۱ و ۲ داده شد (به ترتیب ۲۶ و ۴۵ میلی­گرم بر کیلوگرم وزن بدن روزانه). در روز ۱۲۰ پس از تولد، پنج سر از موالید نر هر گروه به­صورت تصادفی انتخاب شدند و سمینال وزیکول و اپیدیدیم نوزادان خارج و پس از توزین، تثبیت و آماده سازی مقاطع بافتی، تغییرات ساختاری بافتی بررسی گردید. برای مقایسه داده­ های گروه ها با یکدیگر از آنالیز واریانس یک­طرفه و آزمون تعقیبی  Tukeyاستفاده شد. یافته­ ها: دوز بالای کافئین، میانگین ارتفاع اپی­تلیوم سمینال وزیکول را نسبت به گروه کنترل کاهش داد ولی این کاهش از نظر آماری معنی­دار نبود (۹۰۹/۰=P). افزایش ضخامت جدار عضلانی توبول­ها در گروه کافئین با دوز بالا نسبت به گروه کنترل دیده شد (۰۰۱/۰P<). ارتفاع اپی­تلیوم اپیدیدیم در گروه کافئین با دوز بالا در مقایسه با گروه کنترل کاهش نشان داد (۰۴۷/۰P=) و قطرتوبول­های اپیدیدیم در گروه کافئین با دوز بالا در مقایسه با گروه کنترل کاهش نشان داد (۰۰۱/۰P<). نتیجه­ گیری: نتایج این مطالعه نشان داد کافئین با دوز بالا می­تواند موجب تغییرات بافتی در ساختار سمینال وزیکول و اپیدیدیم موش صحرایی شود. واژه ­های کلیدی: کافئین، سمینال وزیکول، اپیدیدیم، موش صحرایی

کلیدواژه ها:

Caffeine ، Seminal vesicle ، Epididymis ، Rat ، کافئین ، سمینال وزیکول ، اپیدیدیم ، موش صحرایی