تحلیل درک ساخت های مجهول و معلوم در کودکان فارسی زبان مبتلا به اوتیسم

در پژوهش های مربوط به اوتیسم، ویژگی های زبانی، به ویژه دستوری، به صورت دقیق بررسی نشده اند، درحالی که ارائه نیمرخ زبانی آنها برای بازشناسی و درمان این کودکان ضروری است و ازطرفی نیز، به دلیل ناهمگونی موجود در اوتیسم، نیازمند بررسی های گسترده در گروه های زبانی مختلف هستیم. ساخت مجهول، به دلیل ویژگی هایی که دارد، یکی از ساخت های مورد علاقه پژوهشگران حوزه رشد زبان است. هدف این مطالعه، درک ساخت مجهول و معلوم در کودکان فارسی زبان مبتلا به اوتیسم است. در این پژوهش، که ۱۰ کودک ۱۰-۶ ساله مبتلا به اوتیسم با عملکرد بالا و ۲۰ کودک طبیعی (۱۰ کودک همتای سنی و ۱۰ کودک همتای زبانی) مشارکت داشتند، ابتدا برای هریک از ۱۳ جمله آزمون (جملات مجهول و معلوم برگشت پذیر و برگشت ناپذیر)، ۴ تصویر به کودک ارائه شد. سپس جملات به صورت محاوره ای برای آنها گفته شد تا کودکان به یکی از تصاویر اشاره کنند. براساس نتایج حاصل از ثبت و تحلیل پاسخ های آزمودنی ها، بین درک جملات معلوم برگشت پذیر و مجهول در کودکان گروه مبتلا و همتای سنی تفاوت معناداری وجود داشت (۰۵/۰ P<). اما در درک جملات معلوم برگشت ناپذیر بین آنها تفاوت معناداری وجود نداشت. بین گروه مبتلا به اوتیسم و همتای زبانی در درک جملات مجهول تفاوت معناداری مشاهده شد اما در درک جملات معلوم برگشت پذیر و برگشت ناپذیر تفاوت معناداری وجود نداشت (۰۵/۰ P>). از آنجاکه کودکان مبتلا به اوتیسم در درک نحوی جملات معلوم برگشت پذیر و مجهول مشکلات عمده ای دارند و درباره مجهول از همتایان زبانی نیز عقب تر هستند، بنابراین ساخت مجهول یک ویژگی زبانی مهم در تشخیص این کودکان است و باید در درمان نیز مورد توجه جدی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

درک زبان ، فارسی ، اوتیسم ، مجهول ، معلوم