تمثیلی مانوی در نکوهش مویه و زاری به سوگ درگذشتگان
محل انتشار: دوفصلنامه زبان و زبان شناسی، دوره: 5، شماره: 10
سال انتشار: 1388
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 231
فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_LSI-5-10_008
تاریخ نمایه سازی: 17 دی 1401
چکیده مقاله:
گفتار حاضر نتیجه تاملی بر دو متن، از متن های مانوی به زبان های پارسی میانه و پهلوی اشکانی (پارتی)[۱] است. متن نخست به زبان پارسی میانه، تمثیلی درباره گناه مویه و زاری، و آزاری است که دراثر آن به روح مرده می رسد. متن دوم به زبان پارتی، و درباره رویدادی در یکی از سفرهای مانی است. این متن که در گروه بندی متن های تاریخی قرار دارد، به نوعی با متن تمثیلی نخستین درارتباط است و ظاهرا شخصیت های واحدی در این دو متن متفاوت مطرح می شوند. به این ترتیب، این متن ها به گونه ای یک دیگر را کامل می کنند. در این گفتار، ضمن بررسی زبان شناختی دو متن، به بررسی ریشه های فرهنگی آیین سوگواری در مانویت نیز پرداخته می شود. [۱]. در این مقاله نام پارتی را، که کوتاه تر است، برای زبان پهلوی اشکانی به کار برده ام.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
امید بهبهانی
پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :