تعیین دامنه ی شکار برای قورباغه ی مردابی، Rana ridibunda در شالیزارهای استان های شمالی کشور

از بین دوزیستان بی دم، قورباغه ی مردابی Ranaridibunda علاقه ی زیادی به زندگی در مزارع و کشتزارها دارد، به طوری که در شمال ایران این جانوران همیشه در مزارع گسترده ی برنج مشاهده می شوند. این گروه از جانوران از دیرباز به دلیل رابطه ی تنگاتنگ با محصولات کشاورزی مورد توجه بوده اند و  همواره این سوال مطرح بوده است که نقش این جانوران در شکار آفات مزارع چه می باشد؟ در این مطالعه سعی شده است تا رژیم غذایی قورباغه های مردابی در استان های ساحلی دریای خزر بررسی و تاثیر آن ها برکنترل آفات مزارع برنج مشخص شود. برای نیل به این هدف تعداد ۹۹ نمونه در سال های ۱۳۸۷-۱۳۹۰ از ۱۴ ایستگاه در شمال ایران جمع آوری شد. نمونه ها بلافاصله بعد از صید با تزریق فرمالین به طور مستقیم به معده آن ها بیهوش شدند. سپس نمونه ها به آزمایشگاه منتقل شده و بعد از شماره گذاری تثبیت شدند. در مرحله ی بعد محتویات معده ی نمونه ها،  خارج و بعد از تفکیک، شناسایی شدند. نتایج نشان داد که تنها عامل تعیین کننده ی نوع تغذیه ی این جانوران فراوانی طعمه است. نتایج نشان داد که جنس ماده معمولا از گیاه بیشتری تغذیه می کند و میل به هم نوع خواری بیشتر در آن ها دیده می شود. ارجحیت تغذیه از طعمه های فراوان تر در قورباغه ی مردابی بیانگر این موضوع است که این گونه می تواند یک عامل کنترل طبیعی برای انواع مختلفی از آفات در مزارع محسوب شود.

کلیدواژه ها:

biological control ، Pelophylax ridibunda ، Ranidae ، Prey Regime