ادله وجوب لطف برخداوند متعال

    در این مقاله ادله وجوب لطف بر خداوند متعال موردبررسی و مداقه قرارگرفته است، ولی در حقیقت بعد از قاعد حسن قبح، قاعده لطف از قواعد مهم عقلی است، که  مورد استناد امامیه و معتزله قرارگرفته است، که مسائل مهم اعتقادی نزد امامیه مثل وجوب تکلیف، وجوب بعثت، وجوب عصمت انبیا و لزوم وعد وعید نزد امامیه بر خواسته از همین قاعده لطف است،از متکلمین معروف امامیه کسی به عنوان مخالف نقل نشده است، از معتزله بشر بن معتمر و جعفر بن حرب به عنوان مخالف نقل شده گرچه گفته شده آن دو نیز بعدا ازنظر خود برگشته است، گرچه اشاعره به جهت نفی کردن حکم عقل قاعده لطف را قبول نکرده است     هدف کلی از این مقاله نقش قاعده لطف در کلام اسلامی بابیان دلایل عقلی ،آیات، روایات، و تبیین دیدگاه  علمای شیعه و اهل سنت، به جهت اثبات وجوب لطف موردبررسی قرار می گیرد، تا این که معلوم شود که منظومه زندگی و علمی با لطف خداوند منان می چرخد، نظام هستی را خداوند حکیم، با لطف کرامت و سجایای اخلاقی قرار داده است.    روش بررسی این مقاله به صورت توصیفی تطبیقی انجام گرفته است.    پرسش اصلی:  چه دلیلی به وجوب لطف خداوند متعال وجود دارد ؟     پرسش های فرعی: شرایط تحقق لطف؟ انواع تکلیف؟ انواع لطف؟  اقسام لطف؟ احکام لطف؟ در این پژوهش تلاش شده شرایط تحقق لطف، انواع تکلیف، انواع لطف، احکام لطف، دیدگاه های علمای گذشته از شیعه و سنی بیان شده است،دلیل های حکما، آیات و روایات، بیان گر لطف خداوند منان است 

کلیدواژه ها:

قاعده ، لطف ، عدل ، تکلیف ، لطف جلی ، لطف خفی