ارزیابی ریسک سطح مهندسی تاب آوری و مهندسی تاب آوری تلفیقی با ایمنی، بهداشت و محیط زیست بیمارستان ها ( مطالعه موردی : دو بیمارستان منتخب فراجا در سال ۱۴۰۰ )

زمینه و هدف: با ارزیابی سطح مهندسی تاب آوری و مهندسی تاب آوری تلفیقی با ایمنی، بهداشت و محیط زیست، اولویت های مراکز درمانی برای مواجهه با بحران ها مشخص می شود. لذا هدف این مطالعه، پیاده سازی یک مدل ارزیابی ریسک با یک چک لیست طراحی شده در محیط فازی بود. روش بررسی: این مطالعه به صورت مقطعی، در سال ۱۴۰۰، در دو بیمارستان فراجا در ایران با استفاده از دو فرم ارزیابی ریسک شامل ۷ شاخص تاب آوری (۲۴ زیر شاخص) و ۳ شاخص تاب آوری تلفیقی با ایمنی، بهداشت و محیط زیست (۸ زیر شاخص) انجام شد که سطح ریسک نهایی در هر شاخص، با اعداد فازی ذوزنقه ای در محیط فازی، محاسبه شدند و در وزن هر خبره ضرب شدند. بر این اساس، اولویت های هر بیمارستان تعیین شد. یافته ها: در نتایج ارزیابی، مشخص شد که در بیمارستان نخست، تعهد مدیریت و شفافیت و در بیمارستان دوم، انعطاف پذیری اولویت های اصلی هستند. در هر دو بیمارستان نیز، به ترتیب تعهد مدیریت در HSE، آگاهی در HSE و فرهنگ یادگیری در HSE اولویت های RE-HSE بودند. نتیجه گیری: بر اساس این نتایج پیشنهاد می شود در ارتقای سطح تاب آوری بر همه ی پارامترها به ویژه پارامترهای مرتبط با شاخص های تعهد مدیریت، شفافیت و انعطاف پذیری در RE و تعهد مدیریت در HSE، متمرکز شود.  

کلیدواژه ها:

Resilience ، Safety ، Health and Environment ، Crisis management ، Risk assessment ، تاب آوری ، ایمنی ، بهداشت و محیط زیست ، مدیریت بحران ، ارزیابی ریسک