بررسی مساله ضمان توسط حدیث علی الید
محل انتشار: دوفصلنامه در مسیر استنباط، دوره: 11، شماره: 2
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 322
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_FMA-11-2_007
تاریخ نمایه سازی: 1 آذر 1401
چکیده مقاله:
یکی از قواعدی که فقهاء (در صورتی که شخص عدوانا یا عن جهل یا امانه بر مال دیگری تسلط پیدا کند) در باب ضمانات مطرح می نمایند قاعده علی الید ما اخذت حتی تودی می باشد اولین مطلبی که پیرامون این حدیث مطرح است بررسی سند حدیث می باشد از حیث وثاقت به صدور آن و بعد از بررسی سند نوبت به دلالت حدیث نسبت به اینکه آیا در باب ضمان به مفاد این حدیث می شود استناد کرد یا خیر؟ و و بر فرض پذیرفتن این حدیث که دلالت بر ضمان می کند و بنابراین طبق مفاد این قاعده شخص غاصب ضامن است و ضمانت یا در عین است اگرعین باقی باشد یا در بدل است وبدل هم تقسیم به بدل مثلی و قیمی می شود و مقاله پیش رو در صدد بیان مدرک این قاعده و واژگان شناسی این قاعده و مباحث ضمان در منافع می باشد، حال منافع اعم است از منافع مستوفات و غیر مستوفات و احکام آن می باشد و ما در این مقاله از این موارد بحث نموده و در آخر نتیجه گیری از این مباحث خواهیم داشت.
نویسندگان
مهدی محمدی
فارغ التحصیل سطح سه فقه و اصول جامعه المصطفی العالمیه