بررسی تحلیل فقهی و حقوقی اختیارات رهبری (ولی فقیه) در قانون اساسی بر مبنای نظریه امام خمینی (ره)

اصل نظریه «ولایت فقیه» در فقه امامیه از قدمتی بیش از هزار سال برخوردار است . بسیاری از فقها درباره اختیارات ولی فقیه دارای اتفاق نظر نبوده اند، اما همواره از کلیات آن سخن گفته اند. امروزه با ظهور و عینیت نظام جمهوری اسلامی، بر اساس ایده و نظر امام خمینی (ره)، ولایت مطلقه فقیه، قلب و روح این نظام و خاستگاه اصلی قدرت دینی و سیاسی آن به شمار می رود. ویژگی نظریه ولایت فقیه امام خمینی (ره)، اعتقاد ایشان به اطلاق و گستردگی اختیارات ولی فقیه و هم طرازی آن با اختیارات حکومتی پیامبر صلی الله علیه و آله و ائمه علیهم السلام می باشد. این نگرش در تمام آثار شفاهی و مکتوب ایشان به چشم می خورد. پس از پیروزی انقلاب، نظام اسلامی با وجود مشکلات فراوان داخلی و خارجی، هر روز، ثبات و استحکام بیشتری می یافت. از نظر امام اختیارات ولی فقیه منحصربه احکام شرعی نمی باشد، بلکه خود از احکام اولیه بوده، و در مواقع لزوم، مقدم بر سایر احکام فرعی مثل نماز و روزه است. نظریه ولایت فقیه از مهمترین دستاوردهای اندیشه سیاسی مکتب تشیع است و اگر چه اصل آن از سابقه ای بسیار طولانی در بین فقها برخوردار بوده و کسی منکر ولایت فقیه نشده است، اما حدود اختیارات ولی فقیه در عصر غیبت همواره مورد بحث بوده و سوالات و شبهاتی را برانگیخته است. با پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی به رهبری امام خمینی رحمه الله و تثبیت اصل ولایت فقیه در قانون اساسی و عینیت یافتن آن در جامعه، بحث پیرامون اختیارات از اهمیت ویژه ای برخوردار شده و در محافل مختلف نیز مطرح می باشد.

کلیدواژه ها:

اختیارات رهبری ، ولی فقیه ، قانون اساسی ، نظریه امام خمینی (ره)