تاثیر معیار قابلیت اتکای اطلاعات مالی بر جریان های نقد عملیاتی شرکت ها

هدف اصلی این پژوهش بررسی تاثیر معیار قابلیت اتکای اطلاعات مالی بر جریان های نقد عملیاتی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می باشد. در این پژوهش سعی شده است به این سوال پاسخ داده شود که با توجه به مطالب گفته شده پژوهش حاضر در پی پاسخی به این سوال است که آیا بین معیار قابلیت اتکای اطلاعات مالی و جریان های نقد عملیاتی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، تاثیر معناداری وجود دارد؟ در تحقیق حاضر، جامعه آماری شامل کلیه ی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در سال ۱۳۹۷-۱۳۸۹ می باشد که برابر با ۸۹۰ شرکت بوده است. همچنین برای پاسخ گویی به پرسش فوق نمونه ای به تعداد ۱۲۸ شرکت مورد بررسی قرار گرفت. در این پژوهش برای جمع آوری داده ها از روش کتابخانه ای، با استفاده از نرم افزار ره آورد نوین و با مراجعه به سازمان بورس اوراق بهادار تهران و مطالعه صورت های مالی اساسی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، استفاده شده است و برای تجزیه و تحلیل داده ها از تکنیک های آماری توصیفی (میانگین، میانه، ماکزیمم، مینیمم، انحراف معیار، چولگی و کشیدگی) و استنباطی (آزمون ریشه واحد فیلیپس و پرون، آزمون چاو، آزمون هاسمن، ضریب تعیین، آزمون فیشر، دوربین واتسون، آزمون رگرسیون و همبستگی) و نرم افزار آماری Eviews۹ استفاده می شود. نتایج پژوهش نشان می دهد با اطمینان بیش از ۹۹ درصد بین معیار قابلیت اتکای اطلاعات مالی و جریان های نقد عملیاتی شرکت ها در بورس اوراق بهادار تهران، تاثیر معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

قابلیت اتکای اطلاعات مالی ، وجه نقد ، جریان های نقد عملیاتی