به کارگیری الگوریتم رقابت استعماری در جانمایی ابزارهای توسعه ی کم اثر تحت شرایط تغییر اقلیم (مطالعه موردی منطقه ۱۰ شهرداری تهران)

افزایش جمعیت، گسترش شهرنشینی و تغییرات اقلیمی موجب ایجاد تغییرات زیادی در محیط زیست شهری شده است. ابزارهای توسعه کم اثر یکی از رویکرد های مناسب جهت مقابله با این تغییرات می باشد. در این پژوهش با هدف کنترل رواناب تحت شرایط تغییرات اقلیمی، ابتدا منطقه ۱۰ شهرداری تهران با کمک مدل شبیه ساز سیلاب شهری (SWMM) شبیه سازی گردید. سپس با مقایسه عملکرد مدل های اقلیمی گزارش ششم در شبیه سازی بارش دوره مشاهداتی (۱۹۸۶-۲۰۱۰) مدل CMCC-ESM۲ به عنوان مناسب ترین مدل شناسایی گردید. سپس خروجی این مدل در دوره آتی (۲۰۲۱-۲۰۵۰) تحت سناریو های SSP با استفاده از مدل LARS-WG ریزمقیاس نمایی گردید. در ادامه بارش روزانه ی خروجی مدل LARS با استفاده از روش احتمالاتی به بارش ۶ ساعته گسسته سازی گردید. نتایج نشان دهنده آن بود که بیشترین تغییرات بارش تحت سناریوی SSP ۱.۲.۶اتفاق خواهد افتاد. سپس مساحت بهینه جهت جانمایی ابزارهای توسعه کم اثر در زیرحوضه ها، جهت دستیابی به اهداف کمینه هزینه اجرا و حجم رواناب خروجی از حوضه با استفاده از الگوریتم بهینه سازی تک هدفه رقابت استعماری تعیین گردید. نتایج بیانگر آن است که ترکیب های بهینه از ابزارهای توسعه کم اثر توانایی کاهش حجم رواناب تا ۱۵.۵ درصد در شرایط تغییر اقلیم را دارا می باشد

کلیدواژه ها:

مدل SWMM ، رواناب شهری ، گزارش ششم تغییرات اقلیمی ، ابزارهای توسعه کم اثر (LIDs) ، الگوریتم رقابت استعماری