ارتباط انگیزه پیشرفت با عملکرد تحصیلی در دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در سال ۹۴-۱۳۹۳

عملکرد تحصیلی افراد متاثر از عوامل مختلفی است که یکی از این عوامل، انگیزش پیشرفت می باشد. با توجه به اهمیت انگیزش پیشرفت در فرایند یاددهی-یادگیری، این تحقیق با هدف «بررسی ارتباط انگیزه پیشرفت با عملکرد تحصیلی در دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در سال ۹۴-۱۳۹۳»، انجام گرفت. مطالعه حاضر از نوع مقطعی و توصیفی-تحلیلی می باشد. نمونه مورد پژوهش شامل کلیه دانشجویان مشغول به تحصیل در دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در سال تحصیلی ۹۴- ۱۳۹۳ بود و ابزار گرد آوری داده ها، پرسشنامه انگیزش پیشرفت هرمنس بود. نتایج نشان داد که میانگین نمرات کسب شده دانشجویان از سوالات پرسشنامه انگیزش پیشرفت؛ ۵۲/۸۳ با انحراف معیار ۵۲/۶ بود. همچنین، ارتباط مستقیم و معناداری بین عملکرد تحصیلی و انگیزش پیشرفت وجود دارد (P < ۰.۰۰۱). اما بین انگیزش پیشرفت، سن و ترم تحصیلی، ارتباط معکوس و معناداری وجود داشت (P = ۰.۰۰۱). به علاوه، بین میانگین نمرات انگیزش پیشرفت دانشجویان در رشته پرستاری، مامایی و اتاق عمل، تفاوت آماری معناداری مشاهده شد (p < ۰.۰۰۱). به طور کلی یافته های این پژوهش نشان داد که انگیزش پیشرفت دانشجویان با عملکرد تحصیلی آنها در ارتباط می باشد. با توجه به اهمیت پیشرفت تحصیلی در نظام های آموزشی، و تاثیرپذیری آن از انگیزه افراد، تعیین میزان انگیزش پیشرفت و ارائه راهکارهایی جهت ارتقای آن، می تواند متضمن بهبود وضعیت تحصیلی فراگیران در یک نظام آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

انگیزه پیشرفت ، عملکرد تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، دانشجویان پرستاری و مامایی