نگاهی نو به تفسیر آیه امانت و ارتباط آن با خلافت و اختیار انسان
محل انتشار: فصلنامه پژوهش های قرآنی، دوره: 27، شماره: 103
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 298
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JQR-27-103_004
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1401
چکیده مقاله:
آیه امانت از آیات متشابه و کلیدی قرآن در باب خلقت انسان می باشد که معرکه آرای متنوع و گاه متضاد مفسران گشته است. از میان معانی متعددی که مفسران برای امانت برگزیده اند؛ همچون شریعت، ولایت، فطرت، روح منفوخ و ...، به نظر می رسد معنایی که برخی عارفان به آن رسیده اند، یعنی خلافت تامه انسان از جانب خداوند و همچنین معنای اختیار، از دقت بیشتری برخوردار است؛ چرا که اولا این معانی بر اساس حقیقت موکد قرآن مبنی بر شعور، ادراک و عقلانیت همه کائنات، استوار گشته اند، ثانیا اختصاص به انسان دارند، ثالثا تکوینی بوده و در راستای سایر آیات خلقت هستند، رابعا مناسب ترین توجیه را برای واژگان اشفاق، ظلومیت و جهولیت در آیه امانت فراهم می کنند. ازاین رو بسان دو روی سکه امانت اند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سید ابوالفضل موسوی
استادیار دانشگاه حکیم سبزواری