بررسی موانع پیاده سازی زنجیره تامین پایدار با استفاده از روش BWM (مطالعه موردی: سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس جنوبی)

جهانی شدن اقتصاد و توسعه فناوری اطلاعات باعث گردیده بازار عرضه محور به بازار تقاضا محور تغییر یابد و سازمان ها برای حفظ و بقای خود به اهمیت ارضای نیاز مشتریان پی ببرند. بر این اساس مدیریت زنجیره تامین اهمیت پیدا کرده است. هدف این پژوهش بررسی موانع پیاده سازی زنجیره تامین پایدار با استفاده از روش BWM (مطالعه موردی: سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس جنوبی) است. جهت شناسایی موانع زنجیره تامین، استفاده از روش بهترین -بدترین استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس جنوبی می باشد. نتایج پژوهش نشان می دهد با توجه به روش تصمیم گیری چند معیاره بهترین – بدترین عوامل تکنولوژیکی یکی از موانع پیاده سازی زنجیره تامین می باشد وزن به دست آمده ازاین روش برای این معیار برابر ۰.۲۶ می باشد. با توجه به روش تصمیم گیری چند معیاره بهترین – بدترین عوامل عدم وجود آگاهی در سازمان یکی از موانع پیاده سازی زنجیره تامین می باشد وزن به دست آمده ازاین روش برای این معیار برابر ۰.۱۰ می باشد. با توجه به روش تصمیم گیری چند معیاره بهترین – بدترین عوامل مالی و اقتصادی در سازمان یکی از موانع پیاده سازی زنجیره تامین می باشد وزن به دست آمده ازاین روش برای این معیار برابر ۰.۶۴ می باشد.

کلیدواژه ها:

موانع پیاده سازی ، زنجیره تامین پایدار ، روش BWM