آزمون مدل معادلات ساختاری نقش میانجی شوخ طبعی مربی در رابطه هوش فرهنگی مربیان با انسجام گروهی ورزشکاران دانشگاهی

در این تحقیق توصیفی–همبستگی که با استفاده از روش معادلات ساختاری انجام گرفته است هدف تعیین نقش میانجی شوخ طبعی مربی در رابطه هوش فرهنگی مربیان با انسجام گروهی ورزشکاران رشته های تیمی شرکت کننده در مسابقات ورزشی بین دانشگاهی دانشگاه های آزاد کشور بود. جامعه آماری تحقیق را ۷۰ نفر از ورزشکاران رشته های تیمی فوتبال که در سه سال گذشته (سال تحصیلی ۹۵،۹۴ ،۹۶ و نیمسال اول ۹۷) عضو تیم های ورزشی بودند و در طول این سال ها از مربیان یکسانی استفاده می کردند. ابزار اندازه گیری پرسشنامه های استاندارد هوش فرهنگی آنگ و ارلی (۲۰۰۴)، شوخ طبعی مارتین (۲۰۰۳) و انسجامی گروهی کارون، ویدمایر و براولی (۱۹۹۸) در مقیاس ۵ گزینه ای لیکرت (از کاملا مخالفم نمره ۱ تا کاملا موافقم نمره ۵) استفاده شد. بود. روایی هر سه پرسشنامه مورد تایید متخصصان این رشته قرار گرفت. پایایی پرسشنانه ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ در تحقیق حاضربه ترتیب (۸۱/۰ و۸۶/۰ و۹۱/۰) بدست آمد. برای تجزیه و تحلیل داده ها در این پژوهش از دو روش آمار توصیفی و آمار استنباطی استفاده شد. بر اساس یافته های تحقیق بین هوش فرهنگی با انسجام گروهی و شوخ طبعی و همچنین بین شوخ طبعی و انسجام گروهی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. شوخ طبعی می تواند نقش میانجی بین هوش فرهنگی و انسجام گروهی ایفا کند. مدل ارتباطی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار است.

کلیدواژه ها:

هوش فرهنگی ، انسجام گروهی ، شوخ طبعی ، ورزشکاران دانشگاهی