بررسی تاثیر یادگیری خودراهبر در آموزش دانش آموزان مدارس هوشمند

خودراهبری در یادگیری حرکتی به سمت خودشکوفایی است که در آن فراگیران ابتکار عملرا به د ست می گیرند تا نیازمندی های یادگیری را دنبال کرده و به مقصد برسند. این مقوله را می توان به صورت میزان مسئولیت پذیری فرد در فرایند یادگیری در نظر گرفت به گونه ایکه یادگیرنده خود راهبر از نیازهای خود آگاه است و کنترل یادگیری خویش را در دستدارد. هدف از انجام پژوهش حاضر مقایسه ی یادگیری خودراهبر در دانش آموزان مدارس هوشمند بود.مدرسه هوشمند ، مدرسه ای است که در آن روند اجرای کلیه فرآیندها اعم از مدیریت، نظارت، کنترل، یاددهی- یادگیری، منابع آموزشی و کمک آموزشی، ارزشیابی، اسناد و امور دفتری، ارتباطات و مبانی توسعه آنها، مبتنی بر فاوا و در جهت بهبود نظام آموزشی و تربیتی پژوهش محور طراحی شده است.چگونگی استفاده از فن آوری در مدارس هوشمند توجه بیشتری مبذول گردد زیرا نحوه استفاده ازفناوری در مدارس مهمتر از عرضه آنها است.