ارئه مدل فازی برای مسئله براکی تراپی با میزان دوز بالا برای درمان سرطان پروستات و بهینه سازی میزان دوز با استفاده از الگوریتم های تکاملی

برنامه ریزی درمان براکی تراپی با نرخ دوز بالا ، شامل تعیین یک برنامه مناسب برای یک منبع تشعشع است که در بدن بیمار حرکت می کند و حجم هدف با دوز برنامه ریزی شده، اشعه دهی می شود. بسیاری از روش های برنامه ریزی برای مسئله براکی تراپی با میزان دز بالا نیاز به رویکرد تکراری دارند. در این گونه مسائل ، مجموعه ای از پارامترهای محاسباتی که باید مطابق معیارهای دوزیمتری بالینی باشد، وجود دارد. یک برنامه دوز با استفاده از محاسبه این پارامترها مشخصمی شود و اگر معیارهای دوزیمتری برآورده نشوند، روند تا زمانیکه یکبرنامه دوز مناسب پیدا شود، تکرار می شود. هدف از این مطالعه ایجاد یک رویکرد جدید فازی برای براکی تراپی با شدت دوز بالا با بهینه سازی توزیع دوز بر اساس معیارهای دزیمتری است. در این مقاله، یک مدل بهینه سازی برای محاسبه میزان دوز در روش براکی تراپی با میزان دوز بالا، برنامه ریزی شده است.سپس توسط چهار نوع الگوریتم تکاملی قدرتمند و پرکاربرد، جوابهای بهینه مسئله برنامه ریزی درمان براکی تراپی بدست آمده و با هم مقایسه شده است. در این مقاله نشان داده شده است که این مدل دارای عملکرد قابل قبول بالینی برای موارد سرطان پروستات و معیارهای دزیمتری مورد استفاده در این مطالعه می باشد. از طرفی چون سن بیمار و وضعیت و توانایی جسمانی بیمار به عنوان پارامترهایی در مسئله تاثیر گذار می باشند، لذا جواب هایی که بدست آمده ، جواب های بهتر و دقیقتری نسبت به تحقیقات گذشته می باشد.

کلیدواژه ها:

بهینه سازی ، براکی تراپی ، منطق فازی ، الگوریتم های تکاملی