پیش بینی کیفیت روابط زناشویی بر اساس ناگویی هیجانی ،احساس تنهایی و بهزیستی روان شناختی در زنان متاهل

زمینه و هدف:مطالعه روابط به روشن شدن چهار چوب ساختاری که روابط زوجین در آن شکل می گیرد کمک می کند.در بیشتر جوامع،بررسی کیفیت روابط زناشویی نقش اساسی در ارزیابی کیفیت کلی ارتباطات خانوادگی دارد.هدف از پژوهش حاضر پیش بینی کیفیت روابط بر اساس الکسی تایمیا و احساس تنهایی و بهزیستی روان شناختی در زنان متاهل شهر اهواز می باشد.روش پژوهش:پژوهشحاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود.جامعه آماری شامل کلیه زنان متاهل مراجعه کننده به خانه های بهداشت در شهر اهواز بود که با استفاده از روش نونه گیری در دسترس ۳۴۰ نفر از آنانبه عنوان نمونه انتخاب شدند.جهت جمع آوری داده ها از پرسش نامه کیفیت روابط زناشویی RDAS باسبی و همکاران، الکسی تایمیا اهواز ۲۰۱۱ مکوندی و همکاران،پرسش نامه احساس تنهایی راسل و همکاران و پرسش نامه بهزیستی روان شناختی RSPWB ریف،استفاده شده است.جهت تجزیه و تحلیل داه ها نیز از روش های آماری ضریب همبستگی پیرسون،رگرسیون گام به گام و همچنین ازروش آلفای کرونباخ جهت محاسبه ضریب پایایی استفاده شد.یافته ها:یافته های بدست آمده از این پژوهش نشان می دهد که ناگویی هیجانی ،احساس تنهایی و بهزیستی روان شناختی قادرند کیفیت روابط زناشویی را در زنان متاهل شهر اهواز پیش بینی کنند و بهزیستی روان شناختی قوی ترین پیش بینی کننده کیفیت روابط زناشویی بود.نتیجه گیری:می توان گفت ناگویی هیجانی،احساس تنهایی و بهزیستی روان شناختی نقش مهمی در کیفیت روابط زناشویی زنان متاهل دارد

کلیدواژه ها:

ناگویی هیجانی ، احساس تنهایی و بهزیستی روان شناختی ، کیفیت روابط زناشویی