سیر تحول مفهومی واژه "خود" در منطق الطیر بر اساس فرایند فردیت

سال انتشار: 1398
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 33

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JBASH-11-4_008

تاریخ نمایه سازی: 17 خرداد 1401

چکیده مقاله:

واژه ی "خود"یا "خویشتن" در دو حوزه دستور زبان فارسی و روانشناسی کاربرد فراوانی دارد. خود به همراه خویش و خویشتن در دستور زبان فارسی به عنوان ضمیر مشترک به کار می رود و در روانشناسی یونگ، خود مظهر "تمامیت" است. از آنجا که واژه ی مذکور در نتیجه ی منطقالطیر عطار نقش فراوان دارد و همچنین قابل تاویل بر مبنای نظریات روان شناختی یونگ است، در این مقاله تلاش بر آن است تا با رویکردی توصیفی – تحلیلی سیر تحول مفهومی آن براساس "فرایند فردیت" بررسی و تحلیل گردد. مطابق نتایج، در منطق الطیر دو نوع خود (خود سایه ای و خود کهنالگویی) می توان دریافت نمود که ناظر به دو جنبه ی "جسم و روان" است. خود سایه ای (ضمیر مشترک) در پایان منطق الطیر همانند سی مرغ تحول یافته است؛ زیرا احساس این همانی یا یکی شدن با الگوی اصلی (سیمرغ) را در انسان برمی انگیزاند و بدین وسیله واقعیت ( تمامیت) را تحقق پذیر میسازد. وحدتی که از نظر عطار و روانشناسی نوین نیمه تمام است نه کمال مطلق؛ زیرا کمال مطلق تنها در خداوند تحقق می یابد. هم از نظر یونگ و هم از نظر عطار هدف سیر فردانیت کمال نیست، بلکه کامل شدگی است."خود" حاصل وحدت سی مرغ (خودآگاه یا خود سایه ای) و سیمرغ (ناخودآگاه ) است. عطار این مفاهیم فلسفی – عرفانی را در قالب تصاویر نمادین در منطقالطیر بازآفرینی نموده است. این فرایند (فردیت) سبب میشود تا آشفتگیها و نابسامانیهای ناشی از جدایی دو ساختار روان و جسم از بین برود.

نویسندگان

لیلا غلامپور آهنگرکلایی

دانشجوی دکترای دانشگاه ازاد اسلامی واحد رود هن

محمود طاووسی

عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی رود هن

شهین اوجاق علیزاده

عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی رود هن

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • الیاده، میرچا.(۱۳۹۰). اسطوره­یبازگشتجاودانه­. ترجمه­ی­ بهمن سرکاراتی، تهران: طهوری ...
  • پروینی، خلیل و همکاران. (۱۳۹۶). «از «همانندسازی» تا «فردیت»؛ چالش ...
  • رضی، هاشم.(۱۳۷۹). حکمت خسروانی. تهران: بهجت ...
  • روزبهانی، رویا و پورمند، حسن­علی.(۱۳۹۷). «تحلیل کهن­الگویی الهی­نامه­ی عطار (داستان ...
  • شولتز، دوان­پی و همکاران.(۱۳۷۸). تاریخ روان­شناسی. ترجمه­ی علی­اکبر سیف، تهران: ...
  • عطار، فریدالدین.(۱۳۶۶). دیوان عطار. تصحیح تقی تفضلی، تهران: ترجمه و ...
  • ­­.(۱۳۸۹الف). مختارنامه. تصحیح محمدرضا شفیعی­کدکنی، تهران: سخن ...
  • (۱۳۸۹ب). منطق­الطیر. تصحیح محمدرضا شفیعی­کدکنی، تهران: سخن ...
  • فرنبغ دادگی.(۱۳۹۰). بندهش. گزارنده مهرداد بهار، تهران: توس. ...
  • قریشی، زهرا­السادات و همکاران.(۱۳۹۴). «گذر از افسانه­ی نارسیس به خویشتن ...
  • قشقایی، سعید. (۱۳۹۰). «بررسی کهن­الگوی سایه و انطباق آن با ...
  • محمدی، فرزانه و همکاران.(۱۳۹۳). «قرائت کهن­الگویی منطق­الطیر عطار». نثرپژوهی ادب ...
  • مورنو، آنتونیو.(۱۳۹۲). یونگ، خدایان و انسان مدرن. ترجمه­ی­ داریوش مهرجویی، ...
  • والت اوداینیک، ولودیمر.(۱۳۷۹). یونگ و سیاست. ترجمه­ی علی­رضا طیب، تهران: ...
  • یاوری، حورا.(۱۳۸۷). روان­کاوی و ادبیات. تهران: سخن. ...
  • یونگ، کارل­گوستاو.(۱۳۸۹). انسان و سمبل­هایش. ترجمه­ی­ محمود سلطانیه، تهران: دیبا ...
  • (۱۳۶۸). چهار صورت مثالی. ترجمه­ی پروین فرامرزی، مشهد: نشر معاونت ...
  • (۱۳۸۲). اسطوره­ای نو (نشانه­هایی در آسمان). ترجمه­ی جلال ستاری، تهران: ...
  • (۱۳۹۲) روان­شناسی و کیمیاگری. ترجمه­ی محمود بهفروزی، تهران: جامی ...
  • Jung, Carl G. (۱۹۵۹). Aion (Researches into the Phenomenology of ...