پیشبینی امید به زندگی و اضطراب بیماری کرونا بر اساس تاب آوری

هدف: پژوهش حاضر به منظور پیشبینی امید به زندگی و اضطراب بیماری کرونا بر اساس تاب آوری صورت گرفت. روش شناسی:. پژوهش حاضر از نوع تحقیقات توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل ساکنان شهر شیراز بود که در سال ۱۳۹۹-۱۴۰۰ در شیراز ساکن بودند که از میان آنها ۱۰۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس از میان جامعه آماری انتخاب و سپس پرسشنامه های پژوهش میان آنان توزیع شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه امید به زندگی اشنایدر، پرسشنامه استاندارد اضطراب ویروس کرونای علیپور و پرسشنامه تاب آوری کونور و دیودسون استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش آماری همبستگی پیرسون و نرم افزار SPSS-۲۶ استفاده شد.یافته ها: نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که از میان مولفه های امید به زندگی و اضطراب کرونا، هیچکدام با تاب آوری رابطه معنادار نداشتند.نتیجه گیری: با توجه به یافته های به دست آمده میتوان نتیجه گرفت که در این پژوهش امید به زندگی و اضطراب کرونا در مجموع با تاب آوری رابطه ضعیفی داشته و بر هم تاثیرگذاری چندانی ندارند.

کلیدواژه ها:

امید به زندگی ، اضطراب ، کرونا ، تاب آوری