مطالعه و بررسی چگونگی بهره مندی از تغییرات تکنولوژیک در زمینه مدیریت آموزشی و تاثیرات متقابل آن بر عملکرد سازمانی در سطح خرد و کلان

مدیریت آموزشی یکی از جدیدترین شاخه های علمی_پژوهشی مدیریت است که اصول و مبانی آن عمدتا ناشی از مطالعات و پژوهش های صاحب نظران مدیریت در زمینه صنعت، تجارت و آموزش و پرورش است. آموزش بخشی جداناپذیر از دنیای کسب و کار محسوب می شود و در دنیای امروز این امر هر روز تخصصی تر می شود.مدیریت آموزشی نوعی مدیریت است که در مراکز آموزشی اجرا می شود و در این حیطه مقالات گوناگونی به چاپ رسیده است. چالش های نظام تعلیم و تربیت در سازمانی به نام مدرسه در هزارهی سوم که عصر تکنولوژی می باشد در امان نیست و مدیرانی را می طلبد که دانش، توان و بینش مدیریتی را هم به خدمت بگیرد. مدیران آموزشی با داده ها و اطلاعات و پیامدها و محصولاتی که در خلال مدیریت سازمانی موفق در دسترس است با نگاهی هوشمندانه و چشم اندازی روشن به تدبیر و اداره سازمان آموزشی خود می پردازند. مدیریت آموزش از دیدگاه های متفاوتی تعریف شده که در ادامه به آن می پردازم به عبارتی مدیر هماهنگ کننده و کنترل کننده فعالیت های دسته جمعی می باشد تا سازمان را برای رسیدن به هدف مطلوب راهنمایی بکند. ۱ نوشته های زیر که از روش کتابخانه ای و تحقیقی گردآوری شده است در جهت روشن ساختن اصطلاح اخلاق و مسئولیت اجتماعی در مدیریت آموزشی و نشان دادن ضرورت و اهمیت اخلاق و مسئولیت اجتماعی ریشه های فردی و اجتماعی و آثار آن بر رفتار فرد و جامعه مورد تحقیق قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

عملکرد سازمان ، خرد و کلان ، مدیریت آموزشی ، سازمان ، نظریه های مدیریت ، تکنولوزی