مروری بر مکانیسم مهار آنزیم گزانتین اکسیداز توسط آلوپورینول (۲۰۲۴-۲۰۲۵) بررسی ۵ مقاله کلیدی

آلوپورینول بیش از پنج دهه است که به عنوان خط اول درمان هایپراوریسمی و نقرس مورد استفاده قرار می گیرد. این مرور روایتی بر اساس ۵ مقاله معتبر منتشر شده در سال های ۲۰۲۴ - ۲۰۲۵ نشان می دهد که آلوپورینول از طریق مهار محور PARP-۱/SIRT۱/HMGB۱ اثرات ضدالتهابی مستقل از کاهش اسید اوریک اعمال می کند. در حوزه کلیوی، فبوکسوستات بهبود بیشتری در eGFR نسبت به آلوپورینول ایجاد می کند اما هر دو از نظر ایمنی قلبی عروقی یکسان هستند. هیچ مزیت قلبی عروقی برای مهار کننده های XO نسبت به دارونما اثبات نشده است. فبوکسوستات برخلاف آلوپورینول از طریق مسیر سالواژ پورین مهار کننده قوی تری برای اینفلامازوم NLRP۳ است. در کودکان، آلوپورینول با دوز ۱۰-۲۰ میلی گرم/کیلوگرم موثر و ایمن است.

کلیدواژه ها:

آلوپورینول ، گزانتین اکسیداز ، هایپراوریسمی ، بیماری مزمن کلیوی ، پیامدهای قلبی-عروقی ، اینفلامازوم ۳NLRP